วันศุกร์ที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2553

ห้องสมุด


ห้องนี้เกิดจากคำแนะนำของพวกเราหลายๆคนที่อยากมีส่วนร่วมในบล็อกแห่งนี้มากกว่าแค่การเข้ามาอ่านและแสดงความคิดเห็น จากข้อเสนอแนะดังกล่าวทำให้พี่มาคิดถึงห้องต่างๆในบ้านของเรา ได้แก่ ห้องนั่งเล่น และ ห้องน้ำ ว่าจะใช้ห้องไหนเป็นห้องที่ตอบสนองต่อข้อเสนอแนะของพวกเรา พี่พบว่าห้องนั่งเล่นมีไว้เพื่อรวบรวมเรื่องสบายๆเหมือนกับการที่เรามาคุยกันในบรรยากาสผ่อนคลาย เรื่องที่มาแชร์ควรเป็นเรื่องเบาๆหน่อย ห้องน้ำก็มีไว้ปลดทุกข์ ส่วนแนวคิดก็จะเป็นเรื่องที่มุ่งเน้นองค์ความรู้ที่ประยุกต์และเชื่อมโยงกับการสร้างวัฒนธรรมองค์กร จึงไม่มีห้องไหนที่เหมาะกับข้อเสนอนี้
พี่เลยคิดถึง “ห้องสมุด” ที่น่าจะตอบสนองต่อความต้องการของพวกเราเพราะสามารถรวบรวมเรื่องที่เป็นสาระที่ออกแนวจริงจังหน่อย เป็นแหล่งความรู้ที่หลากหลายและความรู้ในห้องนี้น่าจะมาจากการที่พวกเรามีส่วนร่วมในการแบ่งปันเรื่องต่างๆที่มีประโยชน์ อาจเป็นเรื่องเทคนิคการเล่นดนตรี กีฬา วิธีการดัดต้นไม้ ภาษาอังกฤษ เป็นต้น

การมีส่วนร่วมก็ง่ายๆแค่พวกเรานำเรื่องที่ต้องการจะมาแชร์ให้กับเพื่อนๆมาให้พวกพี่ช่วยกันแนะนำก่อนโพสลงในบล็อก เพื่อให้มั่นใจข้อมูลดังกล่าวถูกต้องและเหมาะสมในการเผยแพร่ ชื่อหรือนามแฝงของพวกเราจะถูกระบุลงในบทความของเรา

พี่เลยขอถือโอกาสนี้เปิดตัวห้องสมุด และขอเชิญชวนนักเขียนหน้าใหม่ๆเข้ามาแบ่งปันเรื่องราวที่มีประโยชน์ด้วยครับ พวกเราสามารถแสดงความคิดเห็นได้ในบทความนี้เพื่อปรับปรุงห้องนี้ได้ตลอดเวลาครับ
อ่านบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2553

Technology and Market : Push/Pull


เห็นชื่อภาษาอังกฤษแล้วอย่าเพิ่งตกใจ พี่ได้ไอเดียนี้มาจากการประชุมเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ขณะที่ผู้บริหารของโซลเวย์ได้นำเสนอการเติบโตของบริษัทซึ่งแน่นอนว่าเป็นมุมมองในแง่ของธุรกิจ และบอกให้พนักงานในระดับผู้บริหารรับรู้ถึงวิสัยทัศน์ต่อการขยายธุรกิจในอนาคต พี่เลยอยากถ่ายทอดแนวคิดเชิงธุรกิจให้กับทีมงานเพื่อเป็นพื้นฐานในการอธิบายกลยุทธ์ของบริษัทและน่าจะทำให้เรามั่นใจในการเจริญเติบโตขององค์กรในอนาคต
เรื่องการขยายธุรกิจของบริษัทใดๆนั้นจริงๆแล้วมันมีอยู่ 4 มุมมองหลักเป็นตัวขับเคลื่อน

1) Technology Push เป็นการผลักดันความเจริญเติบโตของธุรกิจโดยอาศัยการพัฒนาด้านเทคโนโลยี หมายถึงการที่ธุรกิจนั้นๆพยายามสร้างความต้องการในสินค้าโดยอาศัยการวิจัยและสร้างเทคโนโลยีที่โดดเด่น ส่วนมากจะสัมพันธ์กับแผนการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ หรือ วัฏจักรของนวัตกรรม เช่น ในอุตสาหกรรมไอทีต่างๆ พวกเราจะเห็นว่าบริษัทที่เป็นผู้นำในด้านนี้ (Leader) จะพยายามคิดค้นนวัตกรรมใหม่ๆมากระตุ้นความอยากของพวกเราตลอดเวลา และ แต่ละครั้งที่มันออกใหม่ราคาจะแพงมากแต่พอคู่แข่งอื่นๆ (Follower) ทำตามจนมีสินค้าประเภทเดียวกันออกตามมา ราคาก็จะเริ่มถูกลง คนที่เป็นผู้นำก็ต้องคิดเทคโนโลยีใหม่ๆออกมาอีก เป็นวัฏจักรแบบนี้เรื่อยไป ใครหยุดก็จะออกจากวงการนี้ไปโดยอัตโนมัติ ลองนึกถึงการพัฒนาของคอมพิวเตอร์หรือมือถือแล้วเราจะนึกออก

2) Technology Pull เป็นมุมมองเชิงตั้งรับมักจะอาศัยการพัฒนาเทคโนโลยีที่มีอยู่ในตลาดเพื่อตอบสนองความต้องการที่เพิ่มขึ้นของลูกค้า เปลี่ยนลูกเล่นของสินค้าเพื่อจูงใจให้ลูกค้าซื้อผลิตภัณฑ์ เช่น ไมเนอร์เชนจ์รุ่นรถยนต์ เพื่อดึงยอดการขาย จะเห็นว่าเป็นการทำเพื่อยืดยอดขายแต่ก็ได้แต่ระดับหนึ่งเท่านั้นและจะทำเมื่อวงจรของสินค้านั้นๆอยู่ในจุดที่อิ่มตัวทางการตลาด

3) Market Pull เป็นมุมมองทางการตลาดที่ใช้ความต้องการทางการตลาดเป็นตัวดึงให้เกิดความเจริญเติบโตของธุรกิจ หมายถึงการที่ธุรกิจนั้นๆอาศัยการวิจัยทางการตลาดและเห็นช่องทางทางการตลาดที่มีต่อสินค้านั้นๆ เช่น ลูกค้ามีความต้องการต่อสินค้านั้นๆแต่กำลังการผลิตยังไม่พอเพียง ก็เป็นโอกาสของธุรกิจที่จะขยายกำลังการผลิต เป็นที่แน่นอนว่าธุรกิจใดที่เห็นโอกาสก่อนก็จะมีโอกาสมากกว่าในฐานะของผู้นำในด้านนี้ (Leader)

4) Market Push เป็นมุมมองในเชิงรุกโดยอาศัยการสร้างโอกาสทางการตลาด ธุรกิจสร้างความต้องการทางการตลาดให้เกิดขึ้นโดยการให้ความรู้ในเรื่องผลิตภัณฑ์แก่ลูกค้า จนลูกค้าเกิดความตระหนักในประโยชน์ของผลิตภัณฑ์ ซึ่งจะทำให้ธุรกิจได้ค้นพบตลาดใหม่ๆและเป็นผู้นำในการสร้างมาตรฐานของผลิตภัณฑ์นั้นๆในอนาคตหรือเป็นผู้นำทางการตลาด

เมื่อเราจับคู่มุมมองทางเทคโนโลยีและมุมมองทางการตลาดดังกล่าวจะทำให้เราได้กลยุทธ์ที่จะตอบสนองความต้องการของตลาดในรูปแบบต่างๆ 4 ประเภท

1) Technology Pull vs Market Pull = Reacting to demand (กลยุทธ์เชิงตั้งรับ ผลิตเพื่อตอบสนองความต้องการของตลาด ณ.ขณะนั้น)

2) Technology Pull vs Market Push = Seeding demand (กลยุทธ์ที่สร้างความต้องการของลูกค้าโดยอาศัยการขับเคลื่อนทางการตลาด)

3) Technology Push vs Market Pull = Meeting demand (กลยุทธ์เติมเต็มความต้องการของตลาดโดยอาศัยเทคโนโลยี)

4) Technology Push vs Market Push = Anticipating demand (กลยุทธ์ทางธุรกิจเชิงรุกโดยการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีใหม่ๆเพื่อรองรับความต้องการของลูกค้าในอนาคตซึ่งอาศัยการวิจัยทางการตลาด)

มาถึงตอนนี้พวกเราคงจะเข้าใจว่าทำไม โซลเวย์ ถึงตัดสินใจสร้างโรงงานผลิตไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ประเทศไทย และถ้าเราสามารถเชื่อมโยงสภาวะของการเจริญเติบโตของบริษัทกับกลยุทธ์ต่างๆข้างต้นได้ เราจะเห็นว่าการทำงานของพวกเรานั้นมีผลกระทบต่ออุตสาหกรรมปลายน้ำและลูกค้าอย่างมาก การรับพวกเราเข้าเป็นส่วนหนึ่งของทีมงานก็เป็นผลจากกลยุทธ์เชิงรุกของบริษัทด้วยเช่นกัน

จากข้อมูลข้างบนพวกเราคิดว่าบริษัทเราใช้กลยุทธ์ใดอยู่ในขณะนี้ (ใครตอบถูกใจจะมีรางวัล)
อ่านบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2553

เรารู้รึยัง ว่าเราไม่รู้อะไร??

ผ่านไปแล้ว 2 เดือนนับจากวันที่พวกเราเข้ามา ผ่านไปไวเหลือเกินนะครับ หลายคนได้เรียนรู้มากขึ้นถึงในชีวิตการทำงานซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับการใช้ชีวิตอยู่ในรั้วโรงเรียน สำหรับคนที่เคยทำงานมาแล้ว (แม้กระทั่งตัวพี่เอง) ก็รู้สึกได้ว่าชีวิตการทำงานที่นี่ก็แตกต่างกับที่อื่น ไม่เพียงแต่ในเรื่องของความรู้และนวัตกรรมที่เราต้องเรียนรู้ แต่ในเชิงวัฒนธรรมการทำงานก็เช่นกัน

จากการพูดคุยกับน้อง ๆ หลายคนทั้งในแบบเป็นทางการบ้าง ไม่เป็นทางการบ้าง ทำให้รู้ถึงปัญหาของ หลายคนที่ค่อนข้างคล้ายคลึงกัน ว่าตัวเองควรจะไปอ่านไปดูตรงไหน และตอบอะไรผิดอะไรพลาดไปจนทำให้ต้องมานั่ง (ซ่อม) อยู่ตรงนี้ อยากถือโอกาสนี้มาเล่าให้ฟังครับ อย่างน้อยก็ให้เราเช็คตัวเอง แล้วก็แก้ไขไม่ต้องให้มานั่งซ่อมอีกครั้งที่ 2 ครั้งที่ 3 ละกัน เพราะพี่เองก็ไม่รู้ว่าถึงตอนนั้นเราจะมีเวลามานั่งซ่อมกันอีกรึเปล่า......
ว่ากันแล้วเรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้ มันก็อิงกับเรื่องแผนภูมิการเรียนรู้ ของมาสโลว์ ในความหมายที่อยากจะสื่อออกมา อาจจะไม่เหมือนกับทฤษฏีเป๊ะ ๆ แต่อยากให้เข้าใจในเชิงกว้าง ๆ ถึงพัฒนาการในการเรียนรู้ ของมนุษย์ธรรมดา ๆ คนหนึ่ง ในการพัฒนาศักยภาพของคน คนหนึ่งอาจแบ่งได้เป็น 4 ระดับ

ระดับ 4 ประเภทไม่ตระหนัก ว่าไม่รู้ เป็นประเภทที่ว่าไม่รู้ว่าตัวเองไม่รู้อะไร หรือไม่รู้ว่าต้องมีทักษะอะไร หรือขาดตกในเรื่องใดจึงจะเป็นคนมีศักยภาพ
ระดับ 3 ประเภท ตระหนักว่าไม่รู้ เป็นประเภทที่รู้แล้วว่าตัวเองกำลังจะไปทำอะไร แล้วตัวเองยังขาดทักษะอะไร หรือทำอะไรไม่ได้
ระดับ 2 ประเภทไม่ตระหนักว่ารู้ เป็นประเภทที่จริง ๆ แล้วมีทักษะหรือความเชี่ยวชาญอยู่โดยไม่รู้ตัว อาจเป็นพรสวรรค์ หรือจริง ๆ ก็ได้รับการอบรมบ่มนิสัยมาจากพ่อแม่ครูอาจารย์ในวัยเยาว์นั่นแหละ แต่ไม่รู้ว่าทักษะที่ตัวเองมีอยู่จากวัยเยาว์มันนำมาใช้ในสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบันได้ เช่น เรามักมองว่าคนจีนรุ่นพ่อแม่เราเป็นพวกหัวการค้า ค้าขายอะไรก็ร่ำรวย เด็ก ๆ ที่เกิดมาในครอบครัวคนจีนไปทำมาค้าขายอะไร หยิบจับอะไร ก็เป็นเงินทองไปหมด ทั้ง ๆ ที่พวกเค้าก็ไม่ได้เรียนสูงจบเศรษฐศาสตร์ การเงิน เอ็มบีเอ หรืออะไร ๆ ที่คนสมัยใหม่ชอบเรียนกันหรอก บางคนเรียนจบประถมด้วยซ้ำ แต่ด้วยความที่พ่อแม่หรือญาติผู้ใหญ่จำกัดกรอบความเป็นอยู่ให้เป็นเด็กรักดี ช่างจดจำ เรียนรู้นอกห้องเรียน ประหยัด มัธยัสถ์ อดทนและคิดการไกล ซึ่งท้ายที่สุดเป็นคุณสมบัติที่บ่มเพาะให้การเป็นพ่อค้า เจ้าสัวที่ประสบความสำเร็จโดยไม่ได้มีดีกรีอะไร
ระดับ 1 ตระหนักว่ารู้ รู้แล้วว่าเรารู้และเข้าใจในเรื่องนั้น คนกลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่พัฒนาจากคนในระดับที่ 3 สำหรับกลุ่มที่ 2 เอง การเปิดโลกทรรศน์ หรือการทดสอบเปรียบเทียบตัวเองกับโลกภายนอกก็สามารถส่งผลให้ปรับระดับกลายเป็นระดับที่ 1 ได้เช่นกัน

สาระอันหนึ่งที่มาสโลว์พูดเอาไว้ด้วยคือ คนที่ตระหนักว่ารู้แล้วในท้ายที่สุดเมื่อไปทำงานใด ๆ ก็จะทำไปโดยอัตโนมัติโดยไม่ได้มานั่งนึกถึงลำดับขั้น เหมือนกับทำไปโดยสัญชาตญาณ ซึ่งจะกลับไปคล้ายกับระดับที่ 2 คือไม่ตระหนักว่ารู้ (แต่ช้านนนนทำได้เอง......)

ทีนี้ถ้าเรามาจัดอยู่ในระดับ 1 กับ 2 มันก็คงไม่ต้องมากลุ้มมากหรอก เพราะว่าเรามันเป็นผู้รู้ไปแล้ว (ช่วยไม่ได้จริง ๆ คนมันเก่ง...) สำหรับระดับที่ 3 นี่ก็ยังโอเค เพราะว่ามันรู้แล้วว่าเราไม่รู้อะไร ก็ไปหาไปขวนขวายให้ตัวเองรู้มากขึ้นซะ แต่ถ้าตกอยู่ในระดับ 4 แบบที่หลาย ๆ คนถามนี่สิน่าหนักอก..

ถ้าอยากหลุดจากระดับจิตแบบที่ 4 แล้วจะทำไง จะมานั่งคิดว่าเราแย่กว่าคนอื่น สู้เพื่อนไม่ได้คงไม่สร้างสรรค์เป็นแน่ รังแต่จะสร้างพลังในเชิงลบแก่ตัวเอง และคนรอบข้างไปเรื่อย ๆ ถ้าใครคิดแบบนี้ให้ลองกลับไปนั่ง ‘ส่องกระจกทางความคิด’ ดูก่อน...จนเริ่มจะมีความคิดให้ตัวเองว่าจะทำยังไงได้ให้มันดีขึ้น....นั่นแหละแปลว่าเราเริ่มมาอยู่ในเส้นทางที่มันถูกมันควรแล้ว ทีนี้มาดูกันว่าเราจะมาแก้ไขยังไงให้หลุดออกจากระดับจิตแบบที่ 4

เปิดโลกทรรศน์ พูดง่าย ๆ คือเปิดใจนั่นแหละ ลองหาเพื่อนที่ดี พี่ที่ดี น้องที่ดี ที่ใกล้ชิดและรู้จักเรามาพอสมควร เล่าให้เค้าฟังว่าที่เราคิดเราเป็นเราเข้าใจน่ะมันถูกรึยัง....เปิดใจแล้วก็ต้องรับฟังด้วยนะ....แบบนี้แหละที่เราพูดกันบ่อย ๆ ว่า “เปิดใจรับฟัง และพัฒนาไปสู่สิ่งที่ดีกว่า”

ศึกษาดูงานประเทศเพื่อนบ้าน การหมกตัวอยู่ในข้าวสีเหลือง ๆ เป็นข้าวหมกไก่ไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้นหรอก ลองลุกขึ้นมามองเพื่อนทำ ฟังเพื่อนคุย ร่วมคิดตามเพื่อน ๆ พี่ ๆ การออกไปพบไปคุยกับคนข้างนอกในเชิงสร้างสรรค์บ้างน่ะ มันก็ทำให้เราเรียนรู้ในสิ่งที่ขาดหายไปได้ แล้วก็จะได้เทียบกันไปด้วยว่าเราน่ะรู้ในแบบที่คนทั่วไปเค้ารู้ด้วยรึเปล่า

คำถามง่าย ที่บางครั้งตอบยาก ๆ แต่ควรถามตัวเองบ่อย ๆ อันนี้สำคัญครับ ลองถามตัวเองในเรื่องที่เราเรียนรู้เสมอ ๆ ว่า อะไร-What (ไอ้ที่เราเรียนเนี่ยมันคืออะไร) ยังไง-How (มันทำงานยังไง เราจะใช้มันยังไงดี) ที่ไหน-Where (ไอ้เนี่ยมันอยู่ที่ไหน) เมื่อไหร่-When (แล้วเมื่อไหร่ เราถึงต้องไปยุ่งกับมัน) ใคร-Who (ใครบ้างต้องไปข้องแวะกับมัน) ทำไม-Why (ทำไมต้องไปยุ่งไปแคร์กับมันด้วย...จำเป็นแค่ไหน)

หาคำตอบ..ถามคำถามข้างบนกับตัวเองแล้วถ้าตอบไม่ได้อย่านั่งเฉย ๆ หรือรอเพื่อนมาเข้าฝันบอก...จริง ๆ แล้วเราจะรู้หรือไม่ มากน้อยแค่ไหน ต้องเริ่มจากตัวเราหาคำตอบเป็นอันดับแรก

เช็ค...หรือตรวจสอบว่าสิ่งที่เรารู้น่ะมันถูกมั้ย การสอบการเป็นเครื่องมือนึงของเรื่องนี้ พี่พยายามจะบอกกลาย ๆ น่ะครับว่าที่สอบ ๆ กันน่ะ อย่ากลัวกันนักเลย อันที่จริงการที่เรามานั่งทำงานกันอยู่ทุกวันนี้ มันก็มาจากที่เราอุตส่าห์ทนเรียน ทนสอบกันมาในโรงเรียนไม่ใช่หรือ แล้วยังมานั่งให้พี่สอบ (สัมภาษณ์) กันตั้งหลายรอบ....จนผ่านแล้วได้มาทำงานที่นี่ เพราะฉะนั้นจะว่ากันจริง ๆ การสอบก็เป็นการตรวจเช็คที่ดีนะครับ

ก่อนที่จะสอบ ก่อนที่จะทำงานกันแบบจริงจังมากขึ้นในอนาคต ลองคิดและถามตัวเองดูกันดีกว่าครับ ว่าเรารู้รึยังว่าเราไม่รู้อะไร..........................
อ่านบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2553

5 เม็ก!! ไม่พอ ระยองถองบ้านฉางจนลืมนับ

จบกันไปอีกครั้งกับฟุตซอลกระชับมิตร บ้านฉาง-ระยอง ครั้งที่ 2 โดยที่ครั้งนี้ทีมระยองหวังมาจัดการบ้านฉางให้ราบคาบหลังจากครั้งก่อนโดนส่องไกลจากแบงค์เล็กในนาทีสุดท้ายเข้าไป

เริ่มต้นด้วยการวอร์มกันประมาณครึ่งชั่วโมงพอหอมปากหอมคอ วันนี้คึกคักคนเยอะเป็นพิเศษ มีพี่เปิ้ล พี่นูน และคุณบ๊อบ มาร่วมเล่นและร่วมรับชม นัดนี้จำไม่ได้จริงๆว่าใครยิงไปบ้าง รู้แต่มันเยอะจริงๆ สรุปบ้านฉางโดนไปมากกว่าห้าเมก ! ไม่รู้ว่านัดหน้าจะมีแผนอะไรมารับมือกับทีมระยอง
บรรยายด้วยคำพูดอาจไม่เห็นภาพ เชิญรับชมสไลด์โชว์ที่ตากล้องของเราถ่ายมาวันนี้ได้เลย

และพบกันใครครั้งต่อไปกับกับฟุตซอลกระชับมิตร บ้านฉาง-ระยอง ครั้งที่ 3 เร็วๆนี้ !

อ่านบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ส่องกระจกความคิดกันดีกว่า

พวกเราอาจจะเคยได้ยินว่า เราเป็นอย่างที่เราคิด สิ่งนี้ดูเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อสำหรับบางคน แต่ถ้าไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่นะครับ วันๆหนึ่งคนเรานั้นมีความคิดร้อยแปดพันเก้าในหัวของเรา เราเคยสังเกตไหมว่าส่วนใหญ่เราคิดในเชิงบวกหรือลบ ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น

วันๆหนึ่งเราก็คิดวนเวียนแต่กับ เรื่องของเรา, เรื่องของเขา, ของของเรา, ของของเขา และ ก็เปรียบเทียบเรื่องเรากับเรื่องเขา ของเรากับของเขา น่าคิดไหมว่าทำไมเราไม่คิดถึงแค่แต่เรื่องของเราที่เราสามารถบริหารจัดการกระบวนการคิดได้ มากกว่าจะคิดถึงบุคคลอื่นซึ่งนอกเหนือความสามารถของเราในการควบคุมอย่างสิ้นเชิง จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมพี่มักจะพูดกับพวกเราเสมอๆว่า ให้อยู่กับปัจจุบัน โดยเฉพาะเรื่องการฝึกอบรม
เมื่อเราเห็นว่าเราสูญเสียเวลาไปกับความคิดที่ไร้ประโยชน์และควบคุมไม่ได้ ทำไมเราไม่กลับมาสนใจความคิดของตนเองให้มากขึ้นเหล่าครับ นี่ก็เป็นสิ่งสำคัญในการขับเคลื่อนจิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กร เนื่องจากถ้าเรามุ่งพัฒนาตนเอง ด้วยการจดจ่อกับความคิดที่มีต่อตนเอง ก็จะเป็นวิถีทางการพัฒนาบุคลิคในการทำงานที่ตรงประเด็นที่สุด ถ้าเราหยุดความคิดให้ช้าลง เราจะแปลกใจว่าทำไมเราถึงได้คิดลบต่อตนเองได้มากมาย เช่น เราคงไม่ได้รับการคัดเลือกให้อยู่ในองค์กรต่อ ความรู้ของเราทำไมถึงด้อยกว่าเพื่อน บางทีเพราะเขามีประสบการณ์ตรงกว่า เขาฉลาดกว่า บางทีคิดไปถึงว่าเขาก็ไม่ได้พยายามมากกว่าเราแต่กลับได้ดี อาจเพราะบุญเก่าทำมามาก ฯลฯ สิ่งเหล่านี้นอกจากไม่มีประโยชน์แล้ว ยังส่งผลเชิงลบต่อตนเอง แล้วเราคิดเชิงลบไปทำไมครับ

สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ กระบวนการคิดในเชิงบวกต่อตนเองครับ นี่เป็นสิ่งเดียวที่เราสามารถควบคุมได้ขณะเรามีสติ มันจะเป็นการดีกว่าหรือไม่ถ้าเรายัดเยียดความคิดเชิงบวกให้กับตนเองทุกๆวัน ในที่สุดการแสดงออกหรือการตอบสนองต่อบุคคลรวมถึงสถานการณ์ต่างๆก็จะเป็นในเชิงบวก และ สมเหตุผล ขณะที่เราป้อนความคิดเชิงบวกให้กับตนเอง พลังงานเชิงบวกก็จะส่งผ่านออกสู่สิ่งแวดล้อมรอบๆตัว และ ดึงดูดให้บุคคลหรือสิ่งแวดล้อมที่มีพลังงานใกล้เคียงกันเข้ามา จึงไม่น่าแปลกใจว่าทำไมคนที่คิดบวกจึงถูกล้อมรอบด้วยสิ่งดีๆ จนในที่สุดสิ่งที่คิดก็จะถูกทำให้เป็นจริง

กลไกดังกล่าวนั้นอธิบายง่ายๆดังนี้
1. เมื่อเรารับข้อมูลมาจากสิ่งแวดล้อม (ข้อเท็จจริง) เช่น บุคคลรอบๆตัว เป็นต้น
2. เราจะเกิดความคิด ซึ่งพื้นฐานส่วนใหญ่จะมาจากการสั่งสมของความคิดในอดีต ถ้าปกติเป็นคนที่มีทัศนคติดี ก็จะตีความสิ่งที่รับรู้ในแง่ดีเป็นต้น
3. จากนั้นเราก็จะเกิดความรู้สึกต่อสิ่งที่คิด ตามการตีความดังกล่าว
4. จึงเกิดการตอบสนองต่อสิ่งที่มากระทบ แน่นอนว่าถ้าการตีความเป็นในเชิงบวกจนรู้สึกบวก การตอบสนองย่อมออกมาในเชิงบวก
5. การตอบสนองจากการกระทำของเรานั้น (feed back) ก็กลายเป็นความจริงของเราในที่สุด

จะเห็นว่าความเป็นจริงของแต่ละคนนั้นไม่เหมือนกัน มันล้วนเกิดจากการตีความสิ่งที่รับรู้ตามทัศนคติของตนเอง และ การตอบสนองที่คนนั้นๆได้รับมาจากสิ่งแวดล้อม เราจึงไม่ควรหวั่นไหวต่อความคิดเห็นที่บุคคลอื่นมีต่อเรามากนัก เนื่องจากเราควบคุมไม่ได้และมันก็เป็นเป็นความจริงของเขา แต่เราก็ควรทำแค่การรับฟังและพิจารณาด้วยสติว่า ความคิดเห็นดังกล่าวนั้นจริงหรือเท็จ เพื่อปรับปรุงและพัฒนาตัวเรา (i Hears) โดยไม่เก็บมาเป็นอารมณ์

จากกลไกดังกล่าวสิ่งที่สำคัญจึงอยู่ที่กระบวนการที่ 2 หรือ กระบวนการคิด จะเห็นว่าสิ่งนี้สอดคล้องกับวัฒนธรรมองค์กร iHears ของพวกเรา ซึ่งได้แก่ตัวอักษร a (Attitude) นั่นเอง ถ้าเราสามารถบังคับตัวเองให้มีการคิดที่เป็นบวก กระบวนการที่เหลือจะเป็นบวกทั้งสิ้น ดังนั้นการที่พวกเราคิดว่าการทำสิ่งที่ดีนั้น ไม่จำเป็นต้องบังคับนั้นก็ไม่ได้ถูกต้องทั้งหมด การบังคับตัวเองให้ปรับกระบวนการคิดให้เป็นบวกนั้น เป็นเรื่องที่ยากมาก ต้องอาศัยความพยายามอย่างมาก ลองคิดดูว่า จะเป็นไปได้หรือไม่ที่คนที่เคยคิดแต่เรื่องลบๆมาตลอด จะเปลี่ยนความคิดตัวเองให้เป็นบวกโดยปราศจากการบังคับตนเอง

วัฒนธรรมองค์กร iHears ของพวกเราจึงเป็นเครื่องมือหนึ่งในการช่วยปรับวิธีการคิด พูดง่ายๆคือการบังคับให้พวกเราปฏิบัติตามค่านิยมดังกล่าว เนื่องจาก เรารู้ว่าเป็นสิ่งที่กลุ่มของเราคาดหวัง และจึงกลายมาเป็นการประเมินในมิติที่สองที่นอกจากการประเมินผลทางวิชาการ

พี่เชื่อว่า เมิ่อเราคิดบวก จนเกิดความรู้สึกบวก โดยมีเจตนาในการกระทำตามสิ่งที่คิดอย่างแน่วแน่ สิ่งแวดล้อมในการทำงานที่พวกเราอยากเห็นต้องเกิดขึ้นจริงครับ แผนการพัฒนาตนเองในแต่ละด้านของ iHears จึงมีบทบาทสำคัญที่ช่วยพัฒนาบุคลิคในการทำงานของพวกเรา พี่จึงขอเชิญชวนให้พวกเรานำเสนอแผนการพัฒนาตนเองรายบุคคลและคุยกับพี่เป็นการส่วนตัวในคราวหน้าครับ
อ่านบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ฟุตซอลกระชับมิตร บ้านฉาง-ระยอง ครั้งที่ 1


จบลงไปแล้วกับฟุตซอลแมตซ์กระชับมิตร บ้านฉาง-ระยองครั้งที่หนึ่ง เปิดสนามโซลเวย์สเตเดี้ยม โดยการเปิดสนามวอร์มอัพกันเกือบหนึ่งชั่วโมง เมื่อการแข่งขันจริงชิงน้ำขวดหนึ่งลังเริ่มขึ้น ทีมบ้านฉางเน้นลูกเหนียว ออลสตาร์ระยองเจาะไม่เข้าผลจบครึ่งแรกไป 0-0 หลังจากเริ่มครึ่งหลังได้ 10 นาที ทีมระยองขึ้นนำไปได้ แต่เหตุการณ์ที่ทำให้ทีมระยองชวดน้ำขวดเกิดขึ้นเมื่อแบงค์เล็ก หวดตูมเดียวจากหัวกระโหลกเสียบสามเหลี่ยมเข้าไปโดยที่ประตูแบงค์ใหญ่ทำได้
แค่มอง ผลจบลงเสมอกันไป 1-1 ชวดน้ำขวดกันไปทั้งสองทีม

การแก้มือกันมีอีกเมื่อไหร่นั้น ติดตามกันต่อไป
อ่านบทความทั้งหมด

วันเสาร์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ในที่สุด....

หลังจากการสอบอันหนักหน่วงได้ผ่านพ้นไป หลายคนอาจสมหวังบ้าง ผิดหวังบ้าง ขอให้สู้ต่อไป ขอให้คิดเสมอว่ามันไม่ใช่ครั้งสุดท้ายขอชีวิต ยังมีโอกาสรอเราอยู่เสมอ ขอเพียงแค่เราต้องเต็มที่กับโอกาสที่เข้ามาและใช้โอกาสนั้นพิสูจน์ตัวเอง ให้เป็นที่ประจักษ์!!! และอยากให้ทุกคนตั้งใจกับสิ่งที่จะเจอข้างหน้า และเราต้องร่วมแรงร่วมใจกันคนเร็วช่วยเหลือคนที่ช้า และพยายามแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันให้มากๆ "S Synergy" การทำงานร่วมกันเป็นทีม เพื่อให้เราทุกคนก้าวไปพร้อมๆกัน

วันนี้ก็มีข่าวดีข่าวใหญ่ระดับโลกมาฝากว่าขณะนี้ blog iHears ของเรานั้นสมารถเซิร์จเจอใน GOOGLE แล้ว!!!!

ตามสัญญาหลังจากการสอบจะมาเฉลยตัวอักษรที่แต่ละคนเลือกว่ามีความหมายอย่างไร เชิญชมได้ตามด้านล่างนั้นเลย

คำเฉลย

ISTJ - The Duty Fulfiller ' ผู้สำเร็จ '

-
มีสมาธิสูง, เงียบ, เป็นคนรักครอบครัว
-
ละเอียด, จริงจัง และ ไว้ใจได้
-
ทำงานหนัก, เจ้าระเบียบ และ มีความรับผิดชอบสูง
-
อาจจะทำให้ถูกเอาเปรียบได้ เพราะความที่เขาซื่อสัตย์และเป็นที่พึ่งได้
-
ไม่เก่งเรื่องของความรู้สึก

ISTP - The Mechanic ' ช่างเครื่อง '

-
เงียบ, ชอบผจญภัยและ กีฬา
-
ชอบเสี่ยง, เป็นตัวของตัวเอง, แก้ปัญหาเก่ง
-
มองโลกในแง่ดีแต่อาจโกรธง่ายตอนเครียด
-
ปกติไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรให้คนอื่นอยู่ ทั้งดีและไม่ดี

ISFJ - The Nurturer ' ผู้ดูแล '

-
เงียบ, ใจดี, มีสติ
-
มีความรับผิดชอบ แก่ภาระและหน้าที่
-
คิดถึงคนอื่นก่อนตัว, จำคนเก่ง
-
เสียกำลังใจเมื่อถูกวิจารณ์
-
ชอบเก็บความรู้สึกไว้กับตัวเอง

ISFP - The Artist ' ศิลปิน '

-
เงียบ, ใจดี, จริงจัง และ อ่อนไหว
-
ไม่ชอบการโต้แย้ง, ไม่ชอบระเบียบ
-
ความคิดสร้างสรรค์ และ ไม่เหมือนใคร, รักขอบสวยของงาม
-
เข้าใจยาก, เปิดเผยตัวเองกับคนใกล้ชิดเท่านั้น
-
ใช้ชีวิตอย่างจริงจัง

INFJ - The Protector ' ผู้ป้องกัน '
- ความคิดสร้างสรรค์, อ่อนไหว, เป็นตัวของตัวเอง
-
เก่งเรื่องคน และ สถานการณ์
-
เป็นคนลึกซึ้ง, ซับซ้อน, ชอบความเป็นส่วนตัว
-
เข้าใจยาก, มีความมั่นใจในตัวเองสูง, ดื้อรั้นต่อความคิดของผู้อื่น
-
ไม่ชอบการโต้แย้ง

INFP - The Idealist ' นักอุดมการณ์ '
- เงียบ, ซื่อสัตย์, ชอบอุดมการณ์
-
ชอบช่วยเหลือ และ เข้าใจคนอื่น
-
ไม่ชอบการโต้แย้ง
-
ซื่อสัตย์ต่อตนเอง
-
มีความคิดสร้างสรรค์

INTJ - The Scientist ' นักวิทยาศาสตร์ '
-
ฉลาด, มุ่งมั่น, ไม่เหมือนใคร
-
เป็นผู้นำที่ดี, มีความมั่นใจสูง, มองการณ์ไกล
-
ชอบคิดคนเดียว และ ชอบอยู่คนเดียว, ชอบด่วนสรุป,ไม่ชอบรายละเอียด, คิดว่าตนเองถูกเสมอ
-
บอกความรู้สึกไม่เก่ง, จะมีปัญหากับความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด

INTP - The Thinker 'นักคิด '
-
ความคิดสร้างสรรค์, เป็นตัวของตัวเอง, มีเหตุมีผลและมีความสามารถสูง
-
ไม่อยากถูกนำหรือนำคนอื่น, ไม่ชอบระเบียบ
-
ใช้เวลาในหัวตัวเองมาก, ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
-
เงียบ, ไม่ค่อยรู้ว่าคนอื่นรู้สึกยังไง
-
มีอารมณ์ซับซ้อน, ไม่อยู่นิ่ง และ แปรปรวน

ESTP - The Doer ' ผู้กระทำ '
-
เป็นมิตร, ยืดหยุ่นง่าย, เข้าใจความรู้สึกของผู้อื่นเก่ง
-
ไม่ชอบคำอธิบาย แต่ต้องการแค่ผลลัพธ์
-
ใช้ชีวิตที่สนุกสนาน จึงทำให้ผ่านไปเร็ว
-
รักสนุก, สามารถทำร้ายจิตใจผู้อื่นโดยไม่รู้ตัว
-
ไม่ชอบเคารพกฎระเบียบ
-
เบื่อง่าย

ESTJ - The Guardian ' ผู้พิทักษ์ '
-
มีระเบียบ, ซื่อตรง, ตรงไปตรงมา
-
มีความมั่นใจในตัวเอง, มีความสามารถ, ทำงานหนัก , เป็นผู้นำ
-
ชอบความปลอดภัย และ ความสงบสุข
-
บอกความรู้สึก และ ความห่วงใยไม่เก่ง

ESFP - The Performer ' ผู้แสดง '
- อยู่คนเดียวในโลกไม่ได้, มีมนุษยสัมพันธ์ดี, รักสนุก และทำงานเป็นทีมได้ดี
-
มองโลกในแง่ดี, ต้อนรับทุกคน แต่ก็เกลียดทุกคนได้เหมือนกัน
-
ไม่ชอบงานประจำ, คิดมากเวลาเครียด
-
รักสวยรักงาม

ESFJ - The Caregiver ' นักใส่ใจ
-
มีน้ำใจ , คนชอบ , มีสติ , มีความรับผิดชอบ
-
เก่งเรื่องคน , เข้าใจ, สนใจ และ ปรับตามคนได้
-
ชอบให้คนชอบ, ชอบบริการผู้อื่นก่อนตนเอง
-
รักสงบ และความปลอดภัย, ไว้ใจได้, กระตือรือร้น
-
อ่อนไหว, ต้องการการเห็นด้วยจากผู้อื่น

ENFP - The Inspirer ' ผู้มีแรงบันดาลใจ '
-
มีความคิดสร้างสรรค์, กระตือรือร้น, ยืดหยุ่น
-
ต้อนรับไอเดียใหม่ ๆ เสมอ แต่จะเบื่อกับรายละเอียด
-
มีมนุษยสัมพันธ์ดี, ชอบให้คนชอบแต่ก็สามารถหลอกใช้ผู้อื่นได้ด้วย
-
เป็นคนร่าเริง และชอบเป็นอิสระ

ENFJ - The Giver ' ผู้ให้ '
-
มีมนุษยสัมพันธ์ดีมาก, ห่วงใยความรู้สึกของผู้อื่นเสมอ
-
ไม่ชอบอยู่คนเดียว, ต้องการอยู่กับผู้อื่นตลอดเวลา
-
มีความสามารถที่จะทำในสิ่งที่เขาชอบหลาย ๆ อย่าง
-
มีความมั่นใจในตัวเอง, เจ้าระเบียบ

ENTP - The Visionary ' ผู้มีวิสัยทัศน์
-
มีความคิดสร้างสรรค์, ฉลาด , แก้ปัญหาเก่ง
-
ชอบไอเดียใหม่, ไม่ชอบทำอะไรซ้ำ ๆ
-
ชอบคุย, คุยเก่ง, หัวไว
-
ไม่สนใจเรื่องความรู้สึก แต่เพียงจะให้งานสำเร็จ
-
บางครั้งอาจจะเคร่งครัดกับคนรอบข้าง

ENTJ - The Executive ' ผู้บริหาร '
- เป็นผู้นำตั้งแต่เกิด, พูดต่อหน้าคนเก่ง, ฉลาด, มีความรู้
-
เห็นความสำคัญในความรู้ และ ความสามารถ,ไม่มีความอดทนกับคนทำงานไม่เก่ง
-
แก้ปัญหาเก่ง, สามารถเข้าใจปัญหาซับซ้อน
-
เจ้ากี้เจ้าการ, ไม่มีความอดทน, เด็ดขาด, น่าเกรงขาม

ขอให้ iHears สถิตอยู่กับท่าน.....
อ่านบทความทั้งหมด