วันศุกร์ที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2553

กว่าจะได้ the star

จากการพูดคุยอย่างเปิดใจสุดๆ (เนื่องจากเมาแล้ว) ในงาน iHears Party ครั้งที่ 1 เมื่อวันศุกร์ที่ 23 กรกฎาคม 2553 มีประเด็นที่น่าสนใจ คือ พวกเรามักจะถามพี่อยู่ตลอดว่า ทำไมพี่ให้โอกาสพวกผมครับ ทั้งที่พวกผมเกรดก็ไม่ได้สูง บางคนก็ผิดหวังมาจากการสมัครงานหลายที่ จนหมดหวังกับการได้ร่วมงานกับบริษัทดีๆไปแล้ว บางคนถึงกับสูญเสียความมั่นใจในความสามารถของตัวเองไปก็มี สรุปว่าที่นี่รวม the star หรือเปล่าครับ

จริงๆแล้วพี่ก็ได้ตอบคำถามเหล่านี้ในงานแล้ว แต่มานึกดูอีกที ระหว่างงานพี่ก็เดินไปเดินมาตลอด การตอบคำถามนี้ก็คงจะให้ความชัดเจนได้กับน้องๆบางคนเท่านั้น คนที่ไม่ได้คุยกันหรืออาจจะพลาดโอกาสร่วมงาน ก็คงจะสงสัยเหมือนกัน เลยน่าจะพูดคุยผ่านทาง blog เพื่อสื่อสารกันอย่างทั่วถึง
พี่ได้มีการวางแผนในการรับสมัครพนักงานตั้งแต่ปี 2552 ทำแผนการรับสมัครมาก็หลายแผนกว่าจะทำให้ผู้บริหารระดับสูงอนุมัติก็เสียเวลาไปมาก ระหว่างนั้นก็ได้มาทำงานร่วมกับองค์กรปัจจุบัน ได้พบเห็นบรรยากาศในการทำงานที่น่าสนใจ ที่ต่างไปจากการทำงานที่เดิมซึ่งเป็นองค์กรที่ทำงานสไตล์ต่างชาติ แต่ที่ทำงานปัจจุบันเรียกว่ากลายพันธุ์เป็นองค์กรไทยไปแล้ว ทำให้พี่หยุดคิดว่าจริงๆแล้วเราต้องการเห็นภาพการทำงานในที่ใหม่เป็นแบบไหน คำตอบในใจก็คืออยากได้การทำงานแบบต่างชาติในแง่ของการทำงานที่เปิดเผยและมีอิสระในการแสดงความคิด กล้านำเสนอและตัดสินใจในขอบเขตของตนเอง ความขัดแย้งในงานก็เพื่อปรับปรุงองค์กร ผสมกับอยากได้บรรยากาศระหว่างการทำงานแบบไทยๆ ที่มีความเป็นพี่น้องช่วยเหลือและแบ่งปันกัน โดยไม่เอาวัฒนธรรมในการทำงานแบบคิดเล็กคิดน้อย เอาหน้าเอาตา แบ่งพรรคแบ่งพวก แบบไทยๆมา แล้วเราจะทำอย่างไรเพื่อให้ได้รูปแบบการทำงานอย่างที่ตั้งใจ

ในที่สุดพี่ก็คิดได้ว่าต้องเริ่มจากการเลือกเพื่อนร่วมงานที่เราคิดว่าเหมาะสม ระหว่างคนเก่งกับคนดี ตอบอย่างไม่ลังเลเลยว่าพี่เลือกคนดีก่อนครับ จากระบบการสัมภาษณ์งานก็ต้องเลือกหาคนที่มีทัศนคติที่ดีและมีไหวพริบที่สามารถพัฒนาความสามารถได้ด้วย เรื่องของเกรดก็เลยไม่ได้เป็นประเด็นหลัก การสัมภาษณ์พวกเราก็เลยจัดอย่างน้อย 3 รอบ แต่ละรอบก็มีความประทับใจที่แตกต่างกันไป และก็สะเทือนใจทั้งคนสัมภาษณ์และคนถูกสัมภาษณ์ บางทีถึงขั้นเสียน้ำตากันเลยก็มี จนบางทีพี่ต้องตัดสินใจพักนิดนึงให้กรรมการบางท่านกับผู้ถูกสัมภาษณ์ปรับอารมณ์ บางคนก็ตกรอบแรกจากฝ่ายบุคคล พี่ก็ไปนำเอาใบสมัครดังกล่าวมาพิจารณา แล้วตัดสินใจเรียกคนที่คิดว่าใช่ มาคุยก็มี

จุดร่วมพื้นฐานของพวกเราส่วนใหญ่จึงเป็นกลุ่มที่มีพันธะสัญญาว่าจะเติบโตไปด้วยกัน มีไหวพริบที่ดี สามารถสอนงานได้ และเป็นคนที่มีทัศนคติที่ดีครับ ถ้าถามความรู้สึกในการรับพวกเราเข้ามาก็ตอบได้ง่ายๆว่า มีความสุข ที่ได้พนักงานที่มีพื้นฐานความคิดที่ดีแล้วยังได้ให้โอกาสกับคนที่เหมาะสม

ปัญหาของพวกเราคือ เรายังขาดความมั่นใจในศักยภาพของตนเอง เลยทำให้เกิดความกังวลต่อผลของการเรียนรู้มากเกินไป จนปิดกั้นโอกาสในการพัฒนาตนเอง ถึงตรงนี้ คงเป็นบทพิสูจน์ของพวกเราที่ต้องแสดงให้เห็นว่า พวกเราได้ใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ที่จะก้าวข้ามข้อจำกัดของตนเอง เพื่อเรียนรู้และพัฒนาวัฒนธรรมองค์กรร่วมกันครับ
อ่านบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ข้อเสนอแนะจากเพื่อนร่วมงาน....

จากการรับฟังข้อเสนอแนะจากเพื่อนร่วมงานของพวกเรา พบว่ามีหลายคนที่เสนอมาว่าสมควรให้เพื่อนร่วมงานทุกๆคนเข้ามาเปิดใจในเรื่องของการใช้ชีวิตในที่ทำงาน หรือข้อตะขิดตะขวงใจต่างๆ ที่มีความเป็นอยู่ รวมถึงเพื่อนร่วมงานด้วยกันเอง โดยมีความสำคัญที่ว่า ทุกคนควรมีการเปิดใจยอมรับถึงการวิพากษ์วิจารณ์ และน้อมรับเป็นข้อแก้ไขตนเอง โดยที่ไม่มีอคติต่อกัน


จากจุดที่มีการเสนอนี้เอง จึงอยากนำตรงนี้มาเป็นหัวข้อในการสนทนาของเราในห้องนั่งเล่นนี้ที่ทุกๆคนสามารถพูดคุยกันได้อย่างอิสระด้วยความสุภาพ และเพื่อให้ทุกคนได้แชร์ความคิดเห็นต่างๆที่มีต่อเพื่อนร่วมงานให้เพื่อนร่วมงานได้รับรู้และสามารถนำไปแก้ไขปรับปรุงได้ โดยที่คนที่จะแสดงความคิดเห็นนั้น ไม่จำเป็นต้องแสดงตัวซึ่งเป็นช่องทางที่สามารถเปิดเผยได้อย่างเต็มที่


** การโพสความคิดเห็นโดยไม่แสดงตัวนั้นสามารถทำได้โดยการเลือกตามภาพ

อ่านบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ห้องน้ำ


หวัดดีครับพี่น้องเมกะแพลนท์ทุกท่าน.....

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เรามีการเปิดเผยคะแนนสอบให้กับน้อง ๆ AF ทั้ง 24 คน น้องหลาย ๆ คนมีสุข เศร้า เคล้าน้ำตากันไป...เลยตั้งใจอยากจะเปิดพื้นที่ให้น้อง ๆ พี่ ๆ ได้ระบาย หรือเข้ามาคุยกันได้นะครับถึงความรู้สึก...ดีใจ เสียใจ อยากให้เข้ามาแชร์กันได้ครับ คุยกันได้ทุกเรื่องเลยครับผม...ยกเว้นเรื่องเงิน....*_*

สำหรับชื่อห้องนี้ยอมรับว่าก็นั่งคิดนอนคิดอยู่นานเหมือนกัน ว่าจะให้ชื่ออะไรดี....เป็นต้นว่า...
"Vent valve"..........
"Safety valve" ....2 อันนี้ดูเหมาะกับชีวิตการทำงานดี...แต่กลัวจะเบื่อ
"ตอบปัญหา กับคุณอา...".......เอ่อ....ปัญหาอะไร...... -_-'
......
....
..
"ซอกตึก"...... อันนี้ดูเริ่มดูฮาร์ดคอร์.....หนักเข้าไปจนถึง....
"ที่ห_าเยี่_ว" .......ถ้าใช้อันนี้สงสัย ไม่มีใครเข้ามาเม้นท์แน่ ๆ ..... '-_-'


จนมาลงที่ 'ห้องน้ำ' อันนี้ดูจะเหมาะสมกับคอนเซ็บต์ iHears ของเรา เพราะห้องน้ำก็ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของบ้านที่สำคัญ ถ้าเราอยู่ในบ้านไป คงต้องมีความอึดอัดใจในชีวิตประจำวันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา....ก็อยากจะฝากที่ว่างในห้องน้ำนะครับ...เอาไว้ให้ทุกคนช่วยระบายและแบ่งปันความรู้สึกครับ

อ่านบทความทั้งหมด

วันจันทร์ที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2553

เปิดห้องนั่งเล่น

หลังจากที่มีการเปิดบล๊อค iHears ของเรามาได้ระยะนึง เห็นได้ว่ายังไม่มีสถานที่สำหรับพวกเราทุกคนที่จะสามารถคุยกันได้อย่างสบายๆ นำเรื่องเบาสมอง ประสบการณ์ หรือ ไอเดียต่างๆ มาแชร์หรือมาเล่าสู่กันฟัง เนื่องด้วยเหตุผลต่างๆนานาข้างต้น จึงได้มีการเปิดห้องนั่งเล่นขึ้นมาเพื่อที่ทุกคน สามารถพูดคุยกันได้ในหลากหลายมากขึ้น นอกจากหัวข้อเกี่ยวกับ iHears
โดยที่ "ห้องนั่งเล่น" ยังมีจุดประสงค์สำคัญเพื่อให้ทุกคนได้แชร์ความคิดเห็นอย่างรอบด้าน โดยไม่จำกัดหัวข้อ โดยอยู่บนพื้นฐานหนึ่งของ iHears คือ "H Home" การสร้างบรรยากาศแบบพี่น้อง แบบครอบครัว แบบพี่น้อง แบบเป็นกันเอง เพื่อให้เกิดความรู้สึกมีส่วนร่วมเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวของเรา

เนื่องจากห้องนั่งเล่นของเรา เป็นห้องที่เปิดกว้างสำหรับทุกคนที่จะแสดงความคิดเห็นในทุกๆเรื่อง และเนื่องจากบล๊อคของเราเป็นบล๊อคสาธารณะ การกล่าวถึงบุคคลที่สามนั้นขอให้ระมัดระวังในการกล่าวถึงและการใช้คำพูดด้วยเนื่องจากเป็นการคุยที่เป็นกันเองอาจทำให้เลยเถิดเกิดขึ้นได้ จึงฝากมาบอกไว้ก่อน และระลึกไว้เสมอว่าเราพูดคุยกันโดยยืนอยู่บนพื้นฐานเดียวกันคือ "iHears"

ในโอกาสห้องนั่งเล่นที่เปิดใหม่ในคืนนี้ (2 Aug 10) ก็เลยมีของเล่นมาให้ทุกๆคนได้ลองเล่นกันสนุกๆด้านล่างนี้ อยากให้แต่ละคนเลือกตัวอักษรที่เป็นตัวเองออกมา ตัวอย่างเช่น "นิค INTP" แล้วโพสมาบอกกันว่าแต่ละคนได้แบบไหนกันบ้าง แล้วจะมาเฉลยเมื่อพบกันใหม่ในห้องนั่งเล่นครั้งหน้านะครับผม
**ใครที่เคยผ่านตามาบ้างแล้วก็อย่าเพิ่งเฉลยให้เพื่อนๆรู้ว่าคืออะไรนะครับ เอาให้เล่นกันสนุกๆ

1. บุคลิกภาพของคุณเป็นอย่างไร?

( I ) ชอบสันโดษ, คิดก่อนทำ,
มีแรงบันดาลใจหรือความคิดจากตัวเองเป็นใหญ่

( E ) ชอบเข้าสังคม, ชอบไปงานสังสรรค์, ทำก่อนคิด,
มีแรงบันดาลใจหรือความคิดจากคน. สิ่งของ, สิ่งแวดล้อมเป็นส่วนใหญ่

2. เมื่อคุณมีข้อมูลที่ต้องพิจารณา คุณจะพิจารณาข้อมูลเหล่านั้นอย่างไร?

( S ) ดูถึงรายละเอียดของข้อมูล, ดูถึงปัญหาปัจจุบัน,
ดูถึงหลักความเป็นจริง

( N ) ดูถึงภาพรวมหรือข้อสรุปของข้อมูล, คาดการณ์ล่วงหน้า,
ดูถึงความน่าจะเป็นที่จะเกิดขึ้น

3. คุณใช้อะไรในการตัดสินใจกับปัญหา? (โดยสัญชาตญาณของคุณ)

( T ) ใช้เหตุผลในการตัดสินใจ, ใช้หลักตรรกวิทยาความถูกต้อง,
คิดถึงผลที่จะตามมาจากการตัดสินใจ

( F ) ใช้ความรู้สึกในการตัดสินใจ, ตัดสินใจจากความชอบ,
ความต้องการ, คิดถึงความต้องการและการตอบสนองของตน

4. คุณมีวิธีการดำเนินชีวิตอย่างไร?

( J ) ชอบวางแผนในการใช้ชีวิตประจำวัน,
ชอบตั้งเป้าหมาย ระยะเวลา วันที่ในการทำ, ชอบตัดสินใจเพื่อให้จบปัญหา

( P ) ยอมรับการเปลี่ยนแปลงกับสิ่งรอบตัว, ไม่ยึดติด,
มีความยืดหยุ่นต่อสถานการณ์, รับฟังความคิดผู้อื่น


ปล. ช่วยกันเสนอหัวข้อในห้องนั่งเล่นเข้ามาได้ เพื่อเป็นหัวข้อในการพูดคุยสบายๆในห้องนั่งเล่นของเรา
อ่านบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

ใครจะไป work with iHears ยกมือขึ้น




เรื่องนี้ดูค่อนข้างจะบีบคั้นจิตใจของผู้ที่มีส่วนได้เสียต่อผลการคัดเลือกดังกล่าว และก็มักจะมีคำถามจากพนักงาน (ที่เปิดใจ) เสมอว่า พี่มีหลักเกณฑ์การพิจารณาความเหมาะสมของพนักงานที่จะไปทำงานที่โรงงานที่ใหญ่ที่สุดในโลกอย่างไร

คำถามนี้เป็นคำถามที่น่าสนใจ โดยส่วนตัวแล้ว ต้องบอกว่าลำบากใจที่ในท้ายที่สุดต้องตัดสินใจว่าใครอยู่ที่เดิม ใครไปที่ใหม่ จึงคิดว่าทำอย่างไรจึงจะสื่อสารเกณฑ์การตัดสินใจในเรื่องนี้ให้ชัดเจน โปร่งใส และเป็นธรรมที่สุด เพื่อให้พนักงานแต่ละคนพัฒนาตนเองตามหลักเกณฑ์ที่ชัดเจนตั้งแต่แรก ซึ่งในท้ายที่สุดระบบจะเป็นแค่เครื่องมือที่สนับสนุนเกณฑ์มาตรฐานดังกล่าว แต่ความมุ่งมั่นและความพยายามของพนักงานแต่ละคนต่างหากที่จะเป็นตัวขับเคลื่อนสู่เป้าหมายที่พนักงานแต่ละคนตั้งไว้ หรือ กล่าวให้ง่ายต่อความเข้าใจคือ ใครจะอยู่ที่เดิมหรือไปที่ใหม่นั้น พนักงานเป็นคนเลือกอย่างแท้จริง
ความสมดุลระหว่าง การพัฒนาองค์ความรู้ และ จิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กร (iHears) เป็นสิ่งสำคัญในการอธิบายหลักเกณฑ์มาตรฐานข้างต้น ในท้ายที่สุด ผลของการฝึกอบรมจะแบ่งพวกเราออกเป็น 4 กลุ่ม ดังนี้


กลุ่มที่ 1 : พนักงานที่มีการพัฒนาองค์ความรู้สูง และ จิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กรสูง
กลุ่มที่ 2 : พนักงานที่มีการพัฒนาองค์ความรู้สูง แต่ จิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กรต่ำ
กลุ่มที่ 3 : พนักงานที่มีการพัฒนาองค์ความรู้ต่ำ แต่ จิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กรสูง
กลุ่มที่ 4 : พนักงานที่มีการพัฒนาองค์ความรู้ต่ำ และ จิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กรต่ำ

จากการแบ่งกลุ่มจะเห็นได้ว่า ระบบการฝึกอบรมที่จัดทำมีจุดมุ่งหมายในการพัฒนาองค์ความรู้ของพนักงาน พร้อมๆไปกับการเสริมสร้างจิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กร เปรียบองค์ความรู้ได้กับ Hardware และวัฒนธรรมองค์กร คือ Software ที่ต้องพัฒนาควบคู่กันไปอย่างต่อเนื่อง

ความคาดหวังจากการฝึกอบรมคือการพัฒนาองค์ความรู้ของพนักงานให้อยู่ในระดับมาตรฐานเพื่อให้มั่นใจว่าพนักงานสามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ด้วยจิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กรที่สูง ซึ่งได้แก่พนักงานในกลุ่มที่ 1 นั่นเอง

นอกจากพนักงานต้องมีองค์ความรู้พื้นฐานอยู่ในระดับมาตรฐานเป็นองค์ประกอบแล้ว จิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กรก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่องค์กรพิจารณาเลือกบุคลากรที่เหมาะสมไปทำงานที่โรงงานที่ใหญ่ที่สุดในโลกดังกล่าว จากการแบ่งกลุ่มพนักงานข้างต้น เราจะเห็นได้ว่าถึงแม้พนักงานจะมีองค์ความรู้ที่สูงจากการฝึกอบรม แต่มีจิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กรต่ำ (กลุ่ม 2) พนักงานในกลุ่มนี้ก็ยังไม่เหมาะกับความต้องการองค์กรใหม่

การตรวจวัดระดับจิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กรนั้น ดูเหมือนกับเป็นเรื่องนามธรรมที่ตรวจวัดได้ยาก ดังนั้นจึงต้องอาศัยการทำงานใกล้ชิดระหว่างหัวหน้างานกับพนักงาน เพื่อพัฒนาบรรยากาศในการทำงานที่สามารถพูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนคติได้อย่างเปิดเผย ตัวอย่างเช่น การทำ Blog นี้ก็เป็นเครื่องมือหนึ่งที่จะสื่อสารแนวความคิดนี้อย่างเป็นรูปธรรม รวมถึงการกล้าพูดคุยและนำเสนอระหว่างการฝึกอบรม ถ้าพนักงานต้องการบรรยากาศการทำงานแบบพี่น้อง แต่ไม่กล้าแม้แต่จะพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นทั้งทางตรงและทางอ้อม ก็แสดงว่าพนักงานนั้นยังไม่มีจิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กร iHears อย่างดีพอ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่เก็บอยู่ในใจหรือแค่พูดก็พอ หลักการของวัฒนธรรมองค์กร iHears คือ ถ้าไม่แสดงออกหรือปฏิบัติจริง ก็ไม่สามารถปลูกฝังให้อยู่ในจิตสำนึกของตนเองได้

คนที่มีบุคลิคเงียบ ไม่กล้าแสดงออกก็อาจจะโต้แย้งในใจว่า ผมก็มีจิตสำนึกในวัฒนธรรมองค์กรครับ แต่ผมเป็นคนเงียบๆ อย่างนี้ผมก็แย่สิครับ

พวกเราต้องมีความชัดเจนว่าเรามาทำงานเพื่อพัฒนาตนเองในทุกๆด้าน ดังนั้นบุคลิคภาพที่ต้องการในการทำงานนั้นต้องแยกออกจากบุคลิคภาพส่วนตัว ถ้าเรายังทำได้ไม่ดีนั้นเป็นเพียงเพราะเราไม่ให้โอกาสตนเองเพื่อเติบโต และ วัฒนธรรมองค์กร iHears นั้นยังไม่ถูกปลูกฝังให้อยู่ในจิตสำนึกของเรา อย่าลืมว่าโรงงานใหม่นั้นเน้นนวัตกรรมเชิงความคิด (คือตัวอักษร i ใน iHears) ถ้าเราไม่สามารถก้าวข้ามข้อจำกัดของตนเองได้ เราก็จะลำบากในการทำงานที่มีบรรยากาศที่พวกเราคาดหวังร่วมกันครับ

ดังนั้นการตอบสนองของพนักงานในการแสดงความคิดเห็นและติดตามแนวคิดขององค์กรอย่างเป็นทางการและไม่เป็นทางการนั้น จะทำให้หัวหน้างานรวมถึงเพื่อนร่วมงานประเมินศักยภาพเชิงความคิดและจิตสำนึกต่อวัฒนธรรมองค์กรของพนักงานนั้นๆได้

ถึงตรงนี้ พวกเราคงมีความเข้าใจในหลักเกณฑ์การพิจารณา และ คงต้องย้อนกลับไปประเมินตนเองว่าที่ผ่านมาเราได้พยายามอย่างเต็มที่ในการพัฒนาองค์ความรู้ของตนเองมากน้อยแค่ไหน และ ได้แสดงให้เพื่อนร่วมงานเห็นว่าเรานั้นปฏิบัติตามวัฒนธรรมองค์กร iHears จนกลายเป็นจิตสำนึกของเรา ดังคำกล่าวของเราที่ว่า work with iHears หรือไม่

ต่อไปพี่คงต้องถามพวกเราว่า ใครจะไป work with iHears บ้างครับ
อ่านบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

จุดเริ่มของ iHears

โรงงานวางแผนการผลิตไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ที่มีกำลังการผลิตที่มากที่สุดในโลกในปี 2554 ซึ่งต้องรับเพื่อนร่วมงานใหม่เพื่อรองรับการขยายตัวของธุรกิจ ประกอบกับเป็นโอกาสในการวางระบบการบริหารให้มีประสิทธิภาพสูงสุดโดยให้พนักงานทุกคนมีส่วนร่วมในกิจกรรมนี้ การสร้างความชัดเจนในเป้าหมายขององค์กรและหน่วยงาน และการสร้างวัฒนธรรมองค์กรจึงเป็นเรื่องที่ท้าทายของทีมงานทุกคน

องค์กรส่วนใหญ่จะประกาศเป้าหมายให้พนักงานรับรู้ผ่านทางนโยบายของบริษัท ซึ่งมักจะเป็นข้อความที่ครอบคลุมสิ่งที่ผู้บริหารต้องการ แต่ขาดความเชื่อมโยงกับจิตสำนึกของพนักงาน สำหรับพนักงานระดับปฏิบัติการ เป้าหมายดังกล่าวจึงดูเป็นทฤษฎีมากกว่าเชิงปฏิบัติและเป็นเรื่องไกลตัว
ทีมงานของเราจึงมีการพูดคุยทำความเข้าใจกับเป้าหมายขององค์กรและเป้าหมายของหน่วยงาน โดยมุ่งเน้นให้ทีมงาน ตระหนักถึงผลกระทบของงานที่มีต่อสังคม งานที่เราทำยังสนับสนุนการเจริญเติบโตของอุตสาหกรรมที่ต่อเนื่อง เป็นมิตรและรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อม สิ่งที่สำคัญที่ได้จากการทำความเข้าใจดังกล่าวทำให้ทีมงานของเรามีแนวคิดต่อเป้าหมายขององค์กรและเป้าหมายของหน่วยงานที่ แตกต่างไปจากพนักงานอื่นๆ

ไม่เพียงแต่การคำนึงถึงเป้าหมาย พวกเรายังตระหนักถึงความสำคัญของกระบวนการหรือวิธีการที่จะนำเราไปสู่เป้าหมาย ซึ่งได้แก่ วัฒนธรรมองค์กร ที่ได้มาจากการแลกเปลี่ยนประสบการณ์จากการทำงานที่หลากหลาย รวมไปถึงสิ่งที่ทุกคนคาดหวังจากการทำงานร่วมกัน

I hears เป็นวัฒนธรรมการทำงานที่ทุกคนตกลงร่วมกันเพื่อใช้ในการทำงาน หมายถึง การทำงานแบบเปิดใจรับฟัง เพื่อพัฒนาศักยภาพของตนเอง ซึ่งในอักษรแต่ละตัวยังแฝงไปด้วยความหมายที่สำคัญดังนี้

I = Innovation (ประยุกต์ใช้นวัตกรรม)
H = Home (ในบรรยากาศของครอบครัว แบบพี่น้อง)
E = Ethic (มีจริยธรรมในการทำงาน)
A = Attitude (ทัศนคติเชิงบวก)
R = Responsible care (รับผิดชอบต่อหน้าที่และสังคม)
S = Synergy (ด้วยการทำงานเป็นทีม)

ที่สำคัญ เมื่อวัฒนธรรม “iHears” อยู่ในใจของพวกเรา เราต้องร่วมกันแบ่งปันวัฒนธรรมนี้ต่อผู้ที่ทำงานร่วมกับเรา โดยการปฏิบัติเป็นตัวอย่าง (good change agent)
อ่านบทความทั้งหมด