วันเสาร์ที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2554

สุขภาพจิตดีด้วยการปรับวิธีคิดให้เหมาะสม (Good mental health by adapting the thinking way)


By Tee@Solvay

เป็นไงกันบ้างครับเพื่อนๆ พี่ๆ ช่วงนี้งานเข้ากันเยอะแยะมากมาย โอทีก็ต้องทำกันไม่หวาดไม่ไหว ใครเริ่มรู้สึกมึนๆตึงๆ วันนี้พี่ทีของเราก็ได้มีเรื่องมานำเสนอให้เพื่อนๆ พี่ๆได้อ่านเช่นกัน สำหรับใครที่คิดว่าตัวเองสุขภาพจิตไม่ค่อยดี หงุดหงิด เซง เบื่อ 9ล9 ลองเข้ามาอ่านดู อาจจะพบอะไรดีๆช่วยแก้ปัญหาให้หลายคนได้


ถ้าคิดว่า....ฉันไม่มีคุณค่าพอที่จะรัก เพราะไม่เคยมีใครแสดงท่าทีว่ารักฉัน
ให้ลองคิดว่า...วิธีแสดงออกของความรัก ความห่วงใยของคน มีหลากหลายวิธี ทั้งทางตรงและทางอ้อม ลองพิจารณาดูใหม่ อาจจะเห็นอะไร ที่ต่างไปจากเดิมก็ได้ อีกประการหนึ่ง แค่เป็นคนดี ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร ก็ถือว่ามีคุณค่าระดับหนึ่งแล้ว จงภูมิใจในตัวเอง ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี ใครๆ ก็ต้องชื่นชม


ถ้าคิดว่า....เป็นหน้าที่ของฉันเท่านั้น ที่จะต้องแก้ปัญหาทั้งหลาย
ให้ลองคิดว่า....ปัญหาในชีวิตประจำวันของคนเรา มักเกี่ยวข้องกับคนอื่นๆ ด้วย อย่าคิดแทนคนอื่นว่า เขาทำไม่ได้ ทำให้เราต้องรับผิดชอบทุกเรื่อง การหันหน้าเข้าหากัน ร่วมกันปรึกษาหาทางออก จึงเป็นสิ่งที่ควรทำ ไม่ใช่เป็นหน้าที่คนใดคนหนึ่ง หรือคิดว่าเป็นเรื่องเสียหน้า หรือต้องเกรงใจ ที่จะขอความช่วยเหลือคนอื่น เพราะถ้าคิดอย่างนั้น นอกจากจะแก้ปัญหาไม่ได้ หรือได้อย่างยากเย็นแล้ว ยังทำให้เหนื่อยหน่าย หมดกำลังใจ และรู้สึกท้อแท้กับชีวิต


ถ้าคิดว่า....ใครๆ ทุกคนต้องชอบฉัน
ให้ลองคิดว่า....ไม่มีใครในโลกนี้ไม่เคยถูกนินทา ธรรมชาติของสิ่งต่างๆ ย่อมมีคู่กัน มีมืด มีสว่าง มีดี มีเลว มีคนชอบชมคนอื่น มีคนชอบติเตียนคนอื่น ฯ การคิดอะไรที่ฝืนธรรมชาติ นอกจากจะไม่ถูกต้องแล้ว ยังทำให้ไม่สบายใจด้วย ทำตัวเองให้เป็นคนดี และมั่นใจตัวเอง โดยไม่ต้องให้คนอื่นมาบอก มีความสุขกว่าอะไรทั้งหมด เพราะไม่ต้องเหนื่อย ที่ต้องเที่ยวเอาใจคนอื่น เพื่อให้เขามาชม


ถ้าคิดว่า....ฉันต้องทำสิ่งต่างๆ ได้ดีที่สุด และต้องไม่มีการล้มเหลวเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น
ให้ลองคิดว่า....การคิดอะไรแบบสุดโต่ง นอกจากจะต้องเคร่งเครียดอยู่ตลอดเวลาแล้ว โอกาสสำเร็จก็เป็นไปได้ยาก เพราะการงาน หรือการดำเนินชีวิตของคนเรา ไม่สามารถเป็นอิสระในตัวเอง ต้องเกี่ยวข้องกับคนอื่น หรือแม้แต่สิ่งแวดล้อมทางกายภาพ ข้อจำกัดเหล่านี้ อาจทำให้สิ่งที่คิดไว้อย่างดีแล้ว ไม่เป็นไปตามแผนก็ได้


ถ้าคิดว่า....ในชีวิตนี้ ฉันสามารถมีความรักได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น
ให้ลองคิดว่าการจำกัดขอบเขตตัวเองในเรื่องต่างๆ หรือยึดติดกับความคิดที่ขาดความยืดหยุ่น จะทำให้เครียด และหวั่นไหวมาก เมื่ออะไรไม่เป็นไปอย่างที่คิด ฉะนั้นควรเปิดใจให้กว้าง สำหรับเรื่องต่างๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต จะทำให้มีความสุขขึ้น กรณีของความรักก็มีหลายแบบ ทั้งความรักของพ่อแม่ เพื่อนฝูง และความรักแบบชู้สาว ทุกอย่างไม่ได้ขึ้นอยู่กับเราเท่านั้น แต่มีอีกฝ่ายอยู่ด้วย เราไม่สามารถบังคับให้คนอื่น ทำตามที่เราต้องการได้เสมอไป และชีวิตของคนเรา ยังมีเรื่องอื่นๆ อีกมากมาย ไม่ใช่ว่ามีแต่เรื่องนี้เรื่องเดียว อย่าเอาตัวเอง ไปผูกติดอยู่กับอะไรแน่นเกินไป เพราะอาจจะพลาดโอกาสดีๆ อย่างอื่นก็ได้


ถ้าคิดว่า....ถ้าฉันเล่าปัญหาของฉันให้คนอื่นฟัง เขาต้องหัวเราะเยาะฉันแน่ๆ
ให้ลองคิดว่า....ไม่มีใครในโลกที่ไม่มีปัญหา และแต่ละคนก็รับรู้ หรือรู้สึกต่อปัญหาในระดับที่ต่างกัน แม้ว่าจะเป็นเรื่องเดียวกันก็ตาม ไม่มีใครผิดใครถูก ทุกอย่างขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง ทั้งจากตัวเอง และพื้นฐานการที่ถูกเลี้ยงดูมา ร่วมกับมาตรฐานสังคมของตนเอง การคิดว่าเรื่องของเรา เหลวไหลไร้สาระในสายตาคนอื่น เป็นสิ่งที่เราไปคิดแทนคนอื่น ซึ่งความจริงอาจจะไม่เป็นอย่างนั้นก็ได้ หรือถ้าเกิดเหตุการณ์อย่างนั้นจริงๆ ก็เป็นเรื่องธรรมดา ใครๆ ก็เป็นได้ ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตาย ที่จะต้องเกรงกลัวหรืออับอาย


ถ้าคิดว่า....บางครั้งฉันมีความรู้สึกเศร้า หดหู่ ฉันต้องเป็นโรคจิตแน่ๆ
ให้ลองคิดว่า.....คนที่จะบอกว่าใครเป็นโรคจิต ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชศาสตร์ ไม่ใช่ใครๆ ก็บอกได้ คำพูดเล่นๆ ติดปาก เวลาเห็นใครมีลักษณะท่าทางที่ไม่ปกติ ว่าเป็นโรคจิต จึงไม่ใช่ว่าถูกต้องเสมอไป เช่นเดียวกับอารมณ์เศร้า หดหู่ ก็เป็นสิ่งที่อาจจะเกิดได้ในคนปกติทั่วๆ ไป ที่มีเรื่องทุกข์ใจ หรือเจ็บป่วยเรื้อรัง เมือสถานการณ์ผ่านไปก็ดีขึ้น ถ้ามีอาการคงอยู่นาน หรือมีอาการมาก จนรบกวนการดำรงชีวิตประจำวันตามปกติ ก็ควรไปพบนักจิตวิทยาหรือจิตแพทย์ เพื่อรับการประเมินหรือตรวจให้ชัดเจน ไม่ควรคิดเอาเองจนป่วยไปในที่สุด



ถ้าคิดว่า....อารมณ์เศร้าที่เกิดขึ้น ไม่มีทางดีขึ้นหรือหายได้เลย
ให้ลองคิดว่า....อย่าคิดเอาเอง ควรพบผู้เชี่ยวชาญ เพื่อตรวจดูในแน่ชัดว่าเป็นอะไร แล้วรับคำแนะนำการปฏิบัติตัว หรือการรักษาที่เหมาะสม



ถ้าคิดว่า.....ถ้าฉันแก้ปัญหาไม่สำเร็จ ฉันก็ไม่คิดจะลองใหม่ เพราะรู้ว่ายังไง ก็ไม่มีทางสำเร็จอยู่ดี
ให้ลองคิดว่า.....การคิดอะไรในด้านเดียว และเป็นด้านร้าย มีแต่จะทำให้ล้มเหลว เพราะมันล้มเหลวตั้งแต่คิดไม่สู้แล้ว ควรปรับวิธีคิดใหม่ เช่น ถ้าไม่ลองแก้ไข ผลก็คือลบ แต่ถ้าลองแก้ดู ผลอาจจะออกมาลบหรือบวกก็ได้ ฉะนั้นลองแก้ดู อย่างน้อยก็เสมอตัว ไม่ได้มีอะไรเสียมากขึ้น


ถ้าคิดว่า.....ฉันไม่สามารถกำหนด วิถีชีวิตของตนเองได้
ให้ลองคิดว่า....วิถีชีวิตของคนเราเกิดจากปัจจัยหลายๆ อย่าง ทั้งจากตัวเอง เช่น บุคลิกภาพ ความฉลาด การศึกษาและโอกาส และจากคนและสิ่งแวดล้อม ที่กำหนดความเป็นไปได้ ปัจจัยเหล่านี้ ต้องเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันอยู่เสมอ ไม่มีปัจจัยใดปัจจัยหนึ่ง ที่กำหนดทุกสิ่งทุกอย่างได้ แต่เราสามารถกำหนดวิถีชีวิตตัวเองได้ โดยใช้คุณลักษณะดีๆ ที่มีอยู่ให้เต็มที่ โอกาสจากสิ่งแวดล้อม ก็น่าจะดีได้ระดับหนึ่ง การที่คิดว่าไม่สามารถกำหนดตัวเองได้ เป็นการยอมรับชะตากรรมโดยดุษฎี หรืออาจจะเป็นข้อแก้ตัวที่จริงๆ แล้วไม่กล้าสู้ กลัวล้มเหลว ซึ่งการคิดอย่างนี้ ไม่เป็นผลดีกับตัวเองเลย


ถ้าคิดว่า....การหนีไปให้พ้นจากปัญหา เป็นเรื่องที่ฉันจะทำ มากกว่าเข้าไปเผชิญหน้ากับมัน
ให้ลองคิดว่า....การคิดอย่างนี้เท่ากับยอมแพ้ต่อเรื่องต่างๆ ตั้งแต่ต้น และไม่มีทางที่จะช่วยแก้ปัญหาได้ นอกจากนั้น ก็จะทำให้เกิดปมปัญหาเพิ่มขึ้นทุกวัน คนเราไม่มีทาง ที่จะหนีปัญหาได้ทุกเรื่องหรือตลอดเวลา การค่อยๆ พิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้น มองหาสิ่งที่จะช่วยการแก้ปัญหาได้ แล้วขอความช่วยเหลือ หรือความร่วมมือ ดีกว่าที่จะต้องหนีไปตลอดชีวิต ซึ่งอาจจะยากและ เหนื่อยกว่าเสียอีก

เห็นมั้ยครับว่าบางครั้งเพียงแค่เราลองเปลี่ยนวิธีคิดเท่านั้น เราสามารถเห็นเรื่องที่ยากเย็นแสนเข็ญ เป็รเรื่องที่สามารถแก้ไขได้แน่นอนขอเพียงทุกคนมีความคิดในแง่บวก(Attitude)เข้าไว้ รับรองว่าปัญหาทุกอย่างย่อมมีทางออก ใครมีปัญหาอะไร อย่าลืมนะครับว่าเรายังมีเพื่อนๆ พี่ๆอยู่อีกมากมายที่สามารถให้คำปรึกษาให้ความช่วยเหลือกันได้ เพราะเราอยู่ในบ้านหลังเดียวกันนะครับ

ส่วนรูปผมชอบเลยเอามาใส่ให้ ให้ลองคิดว่าถ้าเราเป็นอย่างเขาเราจะยิ้มออกแบบนั้นได้มั้ย
ผมว่าลุงนั่นต้องมี A attitude อยู่ในระดับยอดเยี่ยมแน่นอน ^^
อ่านบทความทั้งหมด

วันจันทร์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2554

มุมมองดีๆของความรัก (View of love)

by ต้นAF06




วันนี้พี่ต้นได้มาแชร์เรื่องดีๆ ผ่อนคลายความเครียดจากการทำงานด้วยมุมมองความรักในแบบของพี่ต้น ให้หลายๆคนได้ดื่มด่ำไปพร้อมกับพี่ต้นได้เลย

สำหรับใครที่ยัง........"โสด"
ความรักนั้นมันก็เหมือนกับ"ผีเสื้อ"
ยิ่งคุณวิ่งเข้าหามันเท่าไหร่
มันก็จะห่างคุณออกไปเท่านั้น
แต่ถ้าคุณปล่อยมันไปมันจะเข้ามาหาคุณเองแหล่ะ
ถ้าคุณไม่คาดหวังกับมันมาก
ความรักสามารถทำให้คุณมีความสุข
แต่มันก็สามารถทำให้คุณเจ็บปวดได้บ่อยๆ เหมือนกัน
แต่ความรักเป็นสิ่งที่พิเศษ
ถ้าคุณได้ให้มันกับใครสักคนที่เค้าดีที่สุดสำหรับคุณ
ดังนั้นค่อยๆ
หาไปล่ะกันนะ
และเลือกคนที่ดีที่สุด
สำหรับคุณ......

สำหรับใครที่....."ไม่โสด"
เค้าบอกว่า...
ความรักไม่ได้มาจากคนที่สมบูรณ์ไปหมดทุกอย่าง
แต่มันจะมาจากคนที่สามารถช่วยคุณให้เป็น
คนที่ดีที่สุดเท่าที่คุณจะเป็นได้.....



สำหรับใครที่......"อกหัก"
การอกหักมันยาวนานพอๆ
กับที่คุณต้องการให้มันอยู่กับคุณหรือ
อยากจะตัดใจให้ออกไปจากใจของคุณ
สิ่งที่สำคัญก็คือว่า
มันไม่ใช่จะต้องอยู่กับการอกหัก
แต่มันอยู่ที่ว่า....เราเรียนรู้จากมันได้แค่ไหน
ต่างหาก......

สำหรับเพื่อนๆทุกๆคน......
เค้าบอกว่า....
ฉันปรารถนาให้ทุกๆคนที่มีความรัก
จงซื่อสัตย์เข้มแข็ง
อย่าอ่อนไหวอย่าโลเล
อย่าเห็นแก่ตัว
ให้ความรักของคุณเจริญเติบโตมากขึ้นๆ
ให้ความฝันความหวังและ
ให้รางวัลชีวิตแด่กันและกัน
เท่านี้รักของคุณก็ยิ่งใหญ่

หวังว่าทุกคนคงมีความสุขกับความรักที่เกิดขึ้นและมีความสุขตลอดกาล

จากต้น AF06 ผงาดง่ำ่คั้มโลก
อ่านบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2554

ความเสียดายของมนุษย์เงินเดือน (Lesson learned from professional employee)

โดยพี่ปัญญา

คนที่กำลังทะเลาะกันมองไม่เห็นหรอกว่าตัวเองถูกหรือผิด คนที่ไม่เคยลำบากไม่รู้หรอกว่าการรอคอยให้หมดหนี้นั้นทรมานเพียงใดคนไม่เคยตกงาน ไม่รู้หรอกว่าการได้งานทำนั้นสำคัญแต่ไหน ฯลฯ เรื่องบางเรื่องในชีวิตนี้เราอาจจะมีโอกาสทดลองหรือสัมผัสได้มากกว่าหนึ่งครั้ง เรื่องบางเรื่องมีโอกาสแก้ตัวได้ แต่.....เรื่องบางเรื่องในชีวิตนี้ ไม่มีโอกาสแก้ตัว เพราะเรื่องบางเรื่องต้องอาศัยเวลาเกือบทั้งชีวิตจึงจะรู้ว่าสิ่งที่ผ่านมานั้นถูกหรือผิด ดีหรือไม่ดีและเรื่องที่สำคัญเรื่องหนึ่งสำหรับคนที่เป็นลูกจ้างหรือมนุษย์เงินเดือนคือประสบการณ์ชีวิตและข้อคิดจากการเป็นลูกจ้าง ข้อคิดหรือบทเรียนส่วนใหญ่มักจะเกิดขึ้นเมื่อเวลาล่วงเลยไปแล้ว ดังนั้น เพื่อป้องกันไม่ให้มนุษย์เงินเดือนส่วนใหญ่ผิดซ้ำเรื่องเดิมกับคนรุ่นก่อน ๆ จึงขอเป็นตัวแทนของรุ่นพี่ ๆ อดีตมนุษย์เงินเดือนมาบอกเล่าให้ฟังว่า คนที่เคยทำงานกินเงินเดือนในรุ่นที่ผ่านๆ มาเขาหันกลับมามองอดีตแล้วเกิดความรู้สึกอะไรบ้าง หรือถ้าจะพูดง่ายๆ คือ เรื่องไหนบ้างที่อดีตมนุษย์เงินเดือนคิดว่าถ้าย้อนเวลากลับมาได้จะทำให้ดีกว่าที่ผ่านมาของอดีตมนุษย์เงินเดือน เพื่อฝากเตือนใจมนุษย์เงินเดือนรุ่นใหม่ให้หลีกเลี่ยงหรือป้องกันดังนี้

1)เสียดายไม่ตั้งใจทำงานในช่วงแรกของชีวิตการทำงาน
เนื่องจากช่วงแรกๆ ของการทำงานไม่ค่อยตั้งใจและทุ่มเทมากนัก ตอนนั้นคิดว่าทำงานแลกกับเงิน ได้เงินน้อยก็ทำน้อย ที่ไหนให้มากก็ขยันขึ้นมาหน่อย คิดอย่างเดียวว่าถ้าขยันทำมาก เจ้านายจะติดใจและใช้มาก เราก็เหนื่อย มารู้ตัวอีกครั้งเมื่อทำงานไปตั้งนานไม่ได้รับการเลื่อนตำแหน่ง เด็กรุ่นใหม่ ที่พึ่งมาแซงหน้าไปแล้ว ที่สำคัญชีวิตช่วงแรกที่ทำงานมักจะเป็นช่วงที่เราจะรู้สึกว่าทำงานเหนื่อยกว่าตอนเรียน ดังนั้น วัยนี้ตนทำงานบางคนก็เริ่มเที่ยว ดื่ม กิน ใช้ชีวิตเปลืองมาก เลิกงานเสร็จเที่ยวต่อจนดึกจนดื่น เผลอๆ บางวันใส่ชุดเดิมมาทำงาน เพราะยังไม่ได้กลับบ้าน แล้วจะทำงานดีได้อย่างไร กายและใจมาทำงานเพียงครึ่งเดียว สุดท้ายชีวิตการทำงานในช่วงแรก ๆ แทนที่จะมีเส้นการเรียนรู้ที่สูงชัน กลับกลายเป็นเส้นการเรียนรู้ที่แบนราบ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะตั้งใจและขยันทำงานตั้งแต่เข้ามาทำงาน และกระตือรือรันที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ที่เกี่ยวและไม่เกี่ยวข้องกับหน้าที่ที่รับผิดชอบ และจะลดหรืองดการเที่ยวและดื่มให้น้อยลง เพราะตอนนี้ผลกรรมเริ่มสนองให้เห็นแล้วว่าการใช้ชีวิตแบบประมาทนั้นส่งผลต่อสุขภาพร่างกายระยะยาว

2)เสียดายที่ไม่ได้ศึกษาต่อ
มนุษย์เงินเดือนหลายคนมักจะคิดว่าจะหาเวลาศึกษาต่อ รอเก็บเงินค่าเทอมไปสักพักก่อน และรอให้ทำงานเข้าที่ก่อน แต่ด้วยเหตุปัจจุบันหลายอย่างทำให้มนุษย์เงินเดือนส่วนใหญ่พลาดเป้าหมายนี้ไป เช่น งานยุ่งไม่มีเวลาเรียน พอจะเรียนก็เปลี่ยนงาน ไม่มีเงินค่าเทอม ขี้เกียจอ่านหนังสือสอบไม่ได้ ใจอยากเรียนแต่ไม่เคยแม้แต่จะลงมือทำอะไรเลย อดีตมนุษย์เงินเดือนหลายคนคิดย้อนกลับไปว่าถ้าตอนนั้นเรียนต่อในระดับนั้นระดับนี้ ป่านนี้คงจะประสบความสำเร็จไปมากกว่านี้แน่นอน เพราะมีอยู่ช่วงหนึ่งมีโอกาสดี ๆ เข้ามาในชีวิต คุณสมบัติครบทุกอย่าง ขาดอย่างเดียวคือวุฒิการศึกษาไม่ถึง เลยเสียโอกาสที่สำคัญในชีวิตการทำงานไป ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ คิดว่าจะต้องตัดสินใจเรียนตั้งแต่เพิ่มเริ่มทำงานใหม่ ๆ สักปีสองปี จะยอมอดทนไปสักระยะหนึ่ง และจะเรียนจบก่อนที่จะเปลี่ยนงานใหม่หรือมีครอบครัว

3)เสียดายที่มัวแต่ทะเลาะกับเจ้านายและเพื่อนร่วมงาน
หลายคนเสียเวลาไปกับปัญหาคนเยอะมาก ทั้งหัวหน้า เพื่อนร่วมงาน ลูกน้อง เสียเวลาของสมองไปกับการคิดถึงปัญหาคนอื่น ตอนที่เป็นลูกจ้างเรามักคิดว่าปัญหาทะเลาะกับคนเป็นปัญหาใหญ่ เลยใช้เวลากับมันมาก เครียดบ่อย ไม่มีเวลาไปพัฒนาปรับปรุงงานหรือตนเองเลย ทั้งที่ลืมไปว่าไม่มีใครทำงานอยู่กับเราไปตลอดชีวิต และเราเองก็ไม่ได้ทำงานอยู่กับคนที่เราไม่ชอบไปตลอดชีวิตเช่นกัน แต่ตอนนั้นไม่ได้คิดแบบนี้ คิดอย่างเดียวว่าวันนี้เรากับเขาจะมีปัญหากันเรื่องอะไรอีก ใครเป็นคนผิด สุดท้ายเราก็จะจมอยู่กับปัญหา คนที่บางครั้งเคยหนีจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งแล้ว ปัญหาคนเก่าหายไป แต่ปัญหาคนใหม่ก็เกิดขึ้น

4)เสียดายที่เปลี่ยนงานมากไปหน่อย
ถ้าดูประวัติมนุษย์เงินเดือนบางคน จะเห็นว่าเปลี่ยนงานทุก ๆ ปี ปีละครั้งสองครั้ง ตอนที่เปลี่ยนงานก็มีเหตุผลมาสนับสนุนมากมาย เช่น เงินเยอะ อยู่ใกล้บ้าน เบื่อที่เก่า งานใหม่ท้าท้าทายกว่า ฯลฯ แต่เมื่อมาถามตอนี้ว่าผลการเปลี่ยนงานบ่อยในอดีตสรุปว่าดีหรือไม่ คำตอบที่ได้ก็มีทั้งดีและไม่ดี แต่หลายคนตอบถ้าพิจารณาถึงผลกระยะยาวแล้วอาจจะไม่เป็นผลดีมากนักเพราะประสบกรณีในแต่ละที่นั้นน้อยเกินไป ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะทำงานในแต่ละที่ไม่น้อยกว่า 3 ปี เพราะน่าจะเป็นเวลาที่เราได้ครบทั้งการเรียนรู้ การทำงาน และการพัฒนาปรับปรุงงาน

5)เสียดายที่หาตัวเองเจอช้าไปหน่อย
มนุษย์เงินเดือนบางคนทำงานมาเป็นสิบปีแล้ว ยังหาตัวเองไม่เจอเลยว่าเป้าหมายชีวิตของตัวเองคืออะไร ขนาดถามว่างานที่ชอบหรืออยากทำคืองานอะไรยังตอบไม่ได้เลย อย่างนี้จะก้าวหน้าในอาชีพการงานได้อย่างไรละครับ พูดง่ายๆ คืออดีตมนุษย์เงินเดือนหลายคนทำงานเหมือนกับพายเรืออยู่ในอ่าง วันๆ ก็ตื่นขึ้นมาไปทำงาน เสร็จงานกลับบ้าน รูปแบบชีวิตเหมือนเดิมเป็นเดือนเป็นปีบางคนเป็นสิบปี มารู้ตัวอีกทีก็ช้าไปเสียแล้ว เพื่อนรุ่นเดียวกันไปไหนต่อไหนจนมองไม่เห็นหลังกันแล้ว ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะวางแผนชีวิตตัวเองตั้งแต่เริมทำงานว่าอีกกี่ปีจะเป็นอะไร จะทำอะไร จะต้องได้อะไร และแต่ละวันแต่ละเดือนแต่ละปีควรจะทำอะไร อย่างไรบ้าง

6)เสียดายที่ทำงานอยู่ที่ใดที่หนึ่งนานเกินไป
คนบางคนไม่ได้เปลี่ยนงานบ่อย แต่ไม่เคยเปลี่ยนงานเลย ตอนที่ทำงานอยู่รู้สึกว่าเราเป็นคนดีขององค์กรที่ไม่ยอมเปลี่ยนงานไปไหนเลย แต่พอชีวิตการทำงานผ่านเลยไปก็รู้สึกเสียใจและเสียดายเหมือนกันที่ชีวิตการทำงานอยู่ในสภาพแวดล้อมเดียว สังคมเดียว คนบางคนอยู่ที่ใดที่หนึ่งนานเกินไป ช่วงเวลาที่กำลังรุ่งก็ไม่ยอมเปลี่ยนงาน พอจังหวะชีวิตผ่านไปก็คิดจะเปลี่ยนงาน ก็ทำได้ยากแล้ว เพราะเงินเดือนสูง อายุเยอะ แต่ตำแหน่งต่ำ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะเปลี่ยนงานในจังหวะที่เหมาะสมเพื่อปรับเพดานบินให้เหมาะสมกับอายุตัวและอายุงาน โดยไม่ต้องยึดติดว่า จะต้องอยู่กับองค์ใดองค์กรหนึ่งนานจนเกินไป

จากการที่ได้อ่านบทความนี้แล้ว ในแต่ละหัวข้อนั้น น่าจะเป็นแบบอย่างที่ดีในการนำไปคิดแก้ไขปรับปรุงในการทำงาน ว่าตัวเราเองนั้นอยู่ในข่ายของหัวข้อไหน และจะเริ่มแก้ไขปรับปรุงตัวไปในทิศทางใดจึงจะเหมาะสม มิเช่นนั้นแล้วจะเป็นดังเช่น บทเรียนจากคำว่า เสียดาย ของอดีตมนุษย์เงินเดือน ที่ได้ทำมาแล้วเพราะฉะนั้นตัวเราเองจะต้องเป็นผู้กำหนดในการที่จะเรียนรู้ และยอมรับในสิ่งใหม่ๆ ไม่มีใครที่จะมาชี้แนะและแนะนำให้เราตลอดเวลา เราควรที่จะเริ่มที่ตัวของเราเองก่อน อย่ารอที่จะให้ผู้อื่นมาบอกกล่าวหรือกระตุ้นเตือนเรา อย่างน้อยๆ ก็น่าที่จะนำไปเป็นคำถามกับตัวเราเองว่า เราอยากที่จะรู้สึกเสียดายในเรื่องนั้นหรือเรื่องนี้เหมือนกับคนรุ่นก่อนๆ หรือไม่ ถ้าไม่แล้วเราควรจะเริ่มต้นที่จะทำอะไร และอย่างไรนับตั้งแต่วันนี้ เพราะมิเช่นนั้นแล้วคำว่า เสียดาย นี้อาจจะเกิดกับตัวท่านเองวันข้างหน้า
อ่านบทความทั้งหมด

วันพฤหัสบดีที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2554

Spice up your English with Laura... # 9 – "I like to sing a song"

โดย ฝ่ายบุคคล

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เผลอแผล็บเดียวเดือนสุดท้ายของปีก็เดินทางมาถึงแล้ว เดือนธันวาคมนับเป็นเดือนที่อิฉันชอบที่ซู้ดด เพราะนอกจากอากาศจะเย็นสบายแล้ว ยังมีเทศกาลเฉลิมฉลองต่างๆ อีกมากมาย ที่สำคัญก็งานวันพรุ่งนี้ค่ะ วันเฉลิม หรือ วันพ่อ ซึ่งปีนี้จัดยิ่งใหญ่กว่าทุกปี มีงานแสดงแสงสีเสียงหลายๆ จุดทั่วกรุงเทพฯ ถ้าสนใจก็ลองติดตามดูค่ะ ^o^
เพื่อเป็นการฉลองเดือนแห่งความสุข Spice up your English with Laura ... ในตอนนี้ขอนำเสนอเรื่องเบา ๆ ใกล้ตัว แต่ใช้ผิดกันบ่อยครั้ง คนไทยส่วนมากมักจะพูดกันอย่างติดปากว่า I like to sing a song ซึ่งดูเผิน ๆ ฟังเพลิน ๆ ก็น่าจะไม่มีอะไรผิดปกติ แล้วแถมยังถูกหลักไวยากรณ์อีกต่างหาก แต่จะหาฝรั่งคนใดในโลกที่จะพูดประโยคเหล่านี้ยากมากค่ะ เพราะเค้าถือว่าเป็นการใช้คำฟุ่มเฟือย อันที่จริงแล้วคำว่า sing แปลว่า ร้องเพลง อยู่แล้ว การใช้คำว่า sing a song แปลเป็นไทยตามตัวแปลว่า ร้องเพลงบทเพลง ซึ่งฟังแล้วมันทะแม่ง ทะแม่งชอบกล เพราะฉะนั้นขอให้ใช้คำว่า sing โดด ๆ ดีกว่า เช่น I like to sing. (ฉันชอบร้องเพลง), Pichayapa likes to sing in the shower. (พิชญาภาชอบร้องเพลงเวลาอาบน้ำ) หรือ Whenever I feel sad and lonely, I sing to myself. (เวลารู้สึกเศร้า ๆ เหงา ๆ ฉันก็ร้องเพลงให้กับตัวเอง)

ถ้าพูดถึงเพลงมากกว่า 1 เพลง เราสามารถเติมคำว่า song เช่น Let's sing a couple of songs around the campfire. (เรามานั่งรอบกองไฟและร้องเพลงสัก 2 - 3 เพลงกันเถอะ) แต่ถ้าอยากจะระบุว่า เพลงนั้นชื่ออะไรก็ไม่ต้องใช้คำว่า song นะคะ บอกชื่อได้เลย เช่น Pocky sing "Nobody" at the karaoke bar. (ป็อกกี้ร้องเพลง "โนบะดี" ที่ร้านคาราโอเกะ) อินเตอร์ซ้า

นอกจากคำว่า sing a song แล้วยังมีคำอื่น ๆ อีกที่เรามักใช้คำฟุ่มเฟือยโดยไม่จำเป็น ตัวอย่างที่พบเห็นกันเป็นประจำ เช่น

· I like to read a book. คำว่า read แปลว่า อ่านหนังสือ ถ้าเราเป็นคนรักการอ่าน เราสามารถพูดว่า I like to read ซึ่งเค้าจะเข้าใจทันทีว่าเราชอบอ่านหนังสือ หรือสิ่งพิมพ์อย่างใดอย่างหนึ่ง ถ้าอยากระบุว่าเป็นการอ่านหนังสือประเภทไหนก็บอกได้เลย เช่น My sister reads romantic novels all the time. (น้องสาวผมชอบอ่านนวนิยายรักอยู่ตลอดเวลา)
· I drive a car to work every day. คำว่า drive แปลว่า ขับรถ เราจึงสามารถพูดได้ว่า I drive to work every day ไม่ต้องมีคำว่า a car อีก หรือตัวอย่างอื่น ๆ เช่น Let's go to Jittep's birthday party. I'll drive. (เราไปงานวันเกิดของพี่จิตเทพกันเถอะ ฉันจะขับรถให้เอง) แต่ถ้าขี่จักรยานหรือมอเตอร์ไซด์ เราใช้คำว่า ride นะคะ
· Don't smoke cigarettes in this room. เช่นเดียวกันคำว่า smoke แปลว่า สูบบุหรี่ ไม่ต้อง smoke cigarettes เอาแค่ smoke ก็พอแล้วนะคะ Don’t smoke too much. (อย่าสูบบุหรี่มากเกินไปนะ)

สรุปว่า ฝรั่งเข้าใจความหมายโดยนัยอยู่แล้ว ขอให้พูดให้สั้นเน้นความถูกต้องและกระชับ เช่น I like to sing, I like to read และ I drive to work every day ก็พอค่ะ ฉบับหน้า Spice up your English with Laura ... เป็นฉบับที่ 10 แล้ว จะมีอะไรพิเศษมาฝากกัน อย่าลืมติดตามให้ได้ สำหรับวันนี้ ขอลาไปดูไฟก่อน บายค่ะ
อ่านบทความทั้งหมด

วันอังคารที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

พลังของกระบวนทัศน์ (The power of paradigm)

จากแนวคิดเรื่องการบริหารความขัดแย้งอย่างสร้างสรรค์ ก็ทำให้เกิดการพูดคุยกันภายในทีมงานถึงภาพที่แนบมากับบทความว่าเห็นเป็นภาพอะไร จริงๆแล้วภาพนี้สอนอะไรเราหลายอย่างนะเพียงแต่พี่ใช้วิธีการที่ต่างจากวิธีการดั้งเดิม ผลที่ได้ก็เลยค่อนข้างเป็นอิสระเลยไม่เข้าเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ เราลองมาดูภาพที่แนบมากับบทความนี้กันอีกที เราจะเห็นว่าคราวนี้มีสองรูป ถ้าคนเห็นครั้งแรกจะบอกได้ง่ายว่ารูปทางซ้ายมือเป็นรูปหญิงสาว ส่วนรูปทางขวามือเป็นรูปหญิงชรา (จากคำตอบที่พวกเราให้มากับบทความที่แล้ว ส่วนใหญ่พวกเราก็จะเห็นรูปทางขวามือเป็นคนชรากันมาก)
มีอาจารย์ในสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่งได้ทำการแบ่งนักศึกษาออกเป็นสองกลุ่มอยู่คนละห้อง กลุ่มแรกได้ภาพทางซ้ายมือและกลุ่มที่สองได้ภาพทางขวามือ ให้นักศึกษาแต่ละคนดูภาพแค่ช่วงเวลาที่สั้นมากๆไม่เกิน 10 วินาทีต่อคน จากนั้นนำนักศึกษาทั้งสองกลุ่มกลับมารวมกันในห้องเดียว จากนั้นอาจารย์ก็เอาเฉพาะภาพทางขวามือแสดงบนกระดานให้พวกนักศึกษาดูและให้พวกนักศึกษาอธิบายสิ่งที่เห็น จะพบว่าส่วนใหญ่ของนักศึกษากลุ่มแรกที่เห็นภาพหญิงสาวในรูปทางซ้ายมือมาก่อนจะมีแนวโน้มที่เห็นภาพทางขวามือเป็นภาพของหญิงสาว ในขณะที่นักศึกษาส่วนใหญ่ของกลุ่มที่สองเห็นภาพทางขวามือมาก่อนยังคงมีแนวโน้มที่จะเห็นภาพนี้เป็นภาพของหญิงชรา อาจารย์ก็เริ่มเรียกนักศึกษาจากคนละกลุ่มมาอธิบายสิ่งที่เห็นก็จะเกิดความขัดแย้งเกิดขึ้นเนื่องจากเห็นกันคนละแบบ ต่างฝ่ายต่างพยายามจะให้อีกฝ่ายยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเห็น ยิ่งถกเถียงยิ่งมั่นใจยิ่งอยากเอาชนะประกอบกับมีคนเห็นเหมือนกันบางส่วนสนับสนุนอีก จนในที่สุดมีนักศึกษาคนหนึ่งเริ่ม "ฟัง" สิ่งที่ทั้งสองฝ่ายพยายามอธิบายเพื่อเอาชนะกัน เขาก็เริ่มคิดได้ว่ารูปที่อาจารย์แสดงบนกระดานนั้นสามารถเป็นได้ทั้งรูปภาพของหญิงสาว และ ภาพของหญิงชรา จึงบอกเพื่อนๆที่กำลังเถียงกันทำให้การถกเถียงเริ่มยุติ ทุกคนเริ่มเห็นในสิ่งเดียวกัน

พวกเราจะเห็นว่าประสบการณ์ที่พวกเรามีต่างกันในอดีตนั้นมีผลต่อการสร้างกระบวนทัศน์ของเรา ซึ่งก็ได้แก่ทัศนคติในการตีความและตอบสนองต่อสิ่งต่างๆที่เข้ามาในชีวิตของพวกเราโดยใช้ประสบการณ์ชีวิตเป็นฐานในการตัดสินใจนั่นเอง จากตัวอย่างข้างบนเพียงแค่เวลา 10 วินาทีที่เราเห็นภาพดังกล่าวยังมีผลต่อการมองภาพที่ต่างกันขนาดนี้ แล้วในชีวิตจริงของพวกเรา เรามีประสบการณ์ที่สั่งสมกันมาตั้งแต่เราเกิดได้รับอิทธิพลที่แตกต่างกันจาก โรงเรียน ครอบครัว เพื่อน ที่ทำงานเก่า เป็นต้น ประสบการณ์ในชีวิตที่ต่างกันนี้เองจึงทำให้พวกเรามีมุมมองในเรื่องเดียวกันที่ต่างกันและมีพฤติกรรมการตอบสนองต่อสถานการณ์เดียวกันต่างกัน แต่ถามว่าใครถูกใครผิดก็คงยากเพราะทุกคนถูกหมดเนื่องจากมีเหตุผลของตนเอง สิ่งที่สำคัญที่สุดที่จะบริหารจัดการความขัดแย้งที่อาจจะเกิดขึ้นก็ง่ายๆ แค่เราเปิดใจรับฟังเหตุผลของกันและกัน อธิบายกันด้วยทัศนคติที่ดี พยายามทำความเข้าใจอีกฝ่าย ท้ายที่สุดเราก็จะเห็นความจริงทั้งสองด้านและหาข้อสรุปร่วมกันได้ในที่สุด

พี่ก็ขอชวนน้องๆมีประสบการณ์ที่คล้ายๆกับตัวอย่างข้างบนเข้ามาแบ่งปันเรื่องราวดีๆให้เพื่อนๆ ในส่วนของความคิดเห็นในบทความนี้ได้ครับ
อ่านบทความทั้งหมด

วันศุกร์ที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

ความหมายของสัญลักษณ์ iHears

ว่าจะเขียนเรื่องนี้หลายต่อครั้งหลายครั้งก็ไม่มีโอกาสเขียนซักที ไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องที่ไม่น่าสนใจหรอกนะแต่พี่ไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรให้มันออกมาลงตัวที่สุด แล้ววันที่ต้องอธิบายก็มาถึง (27 มกราคม 2554) แต่ที่น่าแปลกก็คือ เป็นการอธิบายที่บริษัทแม่ของโซลเวย์ต่อหน้าคนต่างชาติระดับผู้บริหารมากกว่า 50 คน จริงๆแล้วทุกคนที่เข้าประชุมต้องส่งรูปที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้นำไปก่อนจะเริ่มประชุมและมีไม่กี่คนที่ได้มีโอกาสอธิบาย ส่วนมากต้องกึ่งบังคับให้อธิบาย ซึ่งคำอธิบายก็จะสั้นๆเพราะส่วนใหญ่จะเอารูปผู้นำ เช่น ผู้นำของสหรัฐอเมริกา เป็นต้น พี่เลยขอผู้จัดงานอธิบายสัญลักษณ์ของพวกเราเพราะพี่รู้สึกผิด ถ้าไม่ได้ทำหน้าที่แทนพวกเราในการนำเสนอผลงานที่พวกเราอุตสาห์คิดร่วมกัน ซึ่งพอพี่ขออธิบาย ผู้จัดงานก็แปลกใจมากเพราะส่วนใหญ่ไม่ค่อยอยากจะพูด เขาเลยจัดให้พี่พูดหน้าเวที เป็นส่วนเปิดงานก่อนที่ผู้บริหารระดับสูงจะนำเสนอข้อมูล

พี่อยากแบ่งปันสิ่งที่พี่พูดในวันนั้นให้พวกเราได้ฟังดังนี้
สัญลักษณ์ที่แสดงถึงความเป็นผู้นำที่ผมนำเสนอนั้นต่างจากสัญลักษณ์ที่ท่านอื่นๆส่งมา เนื่องจากเป็นสัญลักษณ์ที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นมาหลังจากการพูดคุยกับทีมงาน สิ่งนี้อาจไม่สื่อความหมายที่ลึกซึ้งกับคนทั่วไปแต่มีความหมายสำหรับทีมงาน ผมขออธิบายส่วนต่างๆดังนี้

ส่วนแรก อักษร iHears มาจากการรวบรวมข้อเสนอของทีมงานที่อยากทำให้วิธีการทำงานดังกล่าวเกิดขึ้นในองค์กร

I = Innovation เราเป็นทีมงานที่ทำงานแบบสร้างสรร มีศิลปะในการทำงาน พัฒนาองค์กรอย่างต่อเนื่องเชิงนวัตกรรม
H = Home เราทำงานในบรรยากาศแบบพี่น้อง พูดคุยกันได้อย่างเปิดเผย
E = Ethic มีจริยธรรมในการทำงาน ทำงานแบบโปร่งใส ตรงไปตรงมา
A = Attitude มีทัศนคติเชิงบวกต่อองค์กรและเพื่อนร่วมงาน
R = Responsible Care รับผิดชอบต่อการปฏิบัติงาน ตระหนักถึงผลกระทบต่อสังคม ในด้านสิ่งแวดล้อม ความปลอดภัย และ คุณภาพ
S = Synergy ทำงานเป็นทีมงานที่เกื้อกูลกัน เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่เสริมสร้างการเติบโตด้านองค์ความรู้และทักษะต่างๆไปด้วยกัน

ส่วนที่สอง รูปแมลงที่หลายๆคนแปลกใจว่าคือแมลงอะไร สิ่งนี้ก็มาจากการเสนอของเพื่อนร่วมงานที่พบว่ามีแมลงประเภทหนึ่งที่สามารถผลิตไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ได้เอง และจะใช้ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ที่ผลิตได้นี้ป้องกันตัวเองจากศัตรู แมลงนี้มีชื่อเรียกว่า bombardier beetle ซึ่งก็เป็นตัวแทนของ กระบวนการผลิตที่พวกเราทำงานอยู่ และยังเป็นสัญลักษณ์แห่งการเจริญเติบโตอย่างยั่งยืน พวกเราสามารถผลิตไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ที่ขับเคลื่อนจากองค์ความรู้ และวัฒนธรรมองค์กร iHears

ส่วนที่สาม รูปสัญลักษณ์บริษัท Apple ซึ่งเป็นตัวแทนขององค์กรที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม มีการพัฒนาองค์ความรู้อย่างต่อเนื่อง มีแผนการดำเนินงานที่ทันสมัย มีขีดความสามรถเชิงการแข่งขันเชิงอุตสาหกรรมที่สูง ที่สำคัญเป็นการนำสัญลักษณ์ของคนรุ่นใหม่ที่แฝงความสนุกสนานในการทำงาน บางคนก็อยากได้ผลิตภัณฑ์โดยไม่ได้เน้นเรื่องราคาแต่เน้นเรื่องเทคโนโลยีและความแตกต่างเป็นหลัก

องค์ประกอบทั้งหมดดังกล่าวข้างต้นบ่งบอกถึงคุณลักษณะของทีมงานของเรา ว่าเป็นทีมงานของคนรุ่นใหม่ที่มีขีดความสามรถเชิงการแข่งขันเชิงอุตสาหกรรมที่สูง มีความสนุกสนานในการทำงาน แน่นอนว่ามีความเชี่ยวชาญในการผลิตไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ทำงานด้วยวัฒนธรรมองค์กร iHears ร่วมกัน

ท้ายที่สุดเราเน้นว่า Work with iHears นั้นต้องเกิดขึ้นจริง เปิดใจรับฟังพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง

พออธิบายจบก็ได้รับเสียงปรบมืออย่างต่อเนื่อง ซึ่งขณะนั้นพี่ก็นึกถึงพวกเราทุกคนและอยากให้เสียงปรบมือนี้ดังถึงพวกเราทุกคนเช่นกัน เพราะสื่งนี้แสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้นำของเราทุกคน ก่อนลงจากเวที ก็มีคนถามคำถามว่าทำไม H ต้องเป็นอักษรตัวเดียวที่เป็นตัวใหญ่ และ iHears ทำไมมี s ซึ่งผิดหลักไวยกรณ์ พี่ก็ตอบทันทีแบบใช้ความรู้สึกและคิดว่าก็น่าจะเป็นความรู้สึกร่วมกันของพวกเราทุกคนเช่นกัน

พี่ก็ตอบคำถามแรกว่าที่ H ตัวใหญ่เพราะเราเน้นการทำงานแบบ เป็นครอบครัว เป็นพี่น้อง ทุกคนตื่นมาแล้วอยากมาทำงานอยากมาเจอพี่ๆน้องๆ เหมือนเรามีบ้านหลังที่สอง และ ที่สำคัญเราปรึกษากันได้ทุกเรื่อง เมื่อเป็นครอบครัวเดียวกัน คงไม่มีใครอยากจะออกจากครอบครัวของเราและทุกคนก็หวังดีต่อสมาชิก อยากเห็นครอบครัวเจิญเติบโตร่วมกัน

คำถามที่สอง ที่ผิดหลักไวยกรณ์นั้น จริงๆแล้วเราไม่อยากจะทิ้งข้อเสนอที่เพื่อนๆนำเสนอมาในแง่การทำงานเป็นทีม (S = Synergy) เราก็ต้องเคารพความคิดเห็นซึ่งกันและกันถึงแม้ว่าจะผิดหลักทางภาษาก็ตาม แต่สิ่งนี้ก็บอกโดยนัยๆว่า พวกเราไม่มีใครสมบูรณ์แบบ ซึ่งพวกเรายอมรับข้อเท็จจริงในเรื่องนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดที่พวกเราคิดคือ เราจะช่วยส่งเสริมการทำงานซึ่งกันและกันเพื่ิอให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุดได้อย่างไรต่างหาก สิ่งนี้มีความสำคัญมากกว่าความผิดพลาดทางภาษาแน่นอน

พี่ก็โล่งใจที่สามารถตอบคำถามได้ ผู้ฟังก็ประทับใจในคำตอบจนปรบมือให้พวกเราอีกครั้ง หลังจากนั้นคนต่างชาติก็มองพวกเราต่างไปจากเดิม มีคนสนใจมาถามพี่อีก ผู้บริหารระดับสูงก็มาแสดงความยินดีกับพวกเราและบอกว่าคำอธิบายโดยเฉพาะเรื่องการทำงานแบบครอบครัวนั้น กระทบใจคนยุโรปอย่างมาก

พี่ก็อยากจะแบ่งปันประสบการณ์ที่ดีให้กับพวกเราทุกคน ขอบคุณที่ช่วยกันสร้างวัฒนธรรมองค์กรร่วมกันและหวังว่าพวกเราจะศรัทธาในวัฒนธรรมองค์กรและทำสิ่งนี้ให้เกิดขึ้นจริง
อ่านบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2554

Spice up your English with Laura... # 8 – "Happy Birthday To You"

โดยฝ่ายบุคคล

ช่วงนี้หาความแน่นอนในชีวิตมิได้ ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์บ้านเมืองที่ร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ หรือสภาพอากาศที่แปรปรวนเหลือหลาย อิฉันเองอุตส่าห์กระหยิ่มยิ้มย่องแพ็คกระเป๋าไปเที่ยวเกาะทางภาคใต้ กะว่าจะนอนแอบแดด สูดโอโซนให้เต็มปอด ปรากฏว่าฝนดั๊นตก ตกแล้วก็ตกอีก ในใจก็ภาวนา "พระเจ้าขาช่วยลูกช้างด้วยเถิด ขอให้ฝนหยุดตกซะทีเถอะค่า" ยังไม่ทันขาดคำ .... กลับกระหน่ำหนักกว่าเดิม .... แถมฟ้าร้องฟ้าแลบตามอีกสามชุดใหญ่ อูยยยยย กลัวแล้วเจ้าค่าาาา T_T
เอาเป็นว่าเพื่อความผ่อนคลาย Spice up your English with Laura ... ในตอนนี้ขอนำเสนอเรื่องเบา ๆ ใกล้ตัวโดยใช้ชื่อตอนว่า "Happy Birthday To You" จะว่าไปแทบไม่มีใครร้องเพลง "Happy Birthday To You" ไม่ได้ เพราะมันได้กลมกลืนกลายเป็นประเพณีหนึ่งของเราไปแล้ว ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกในแง่การซึมซับวัฒนธรรมของชาวตะวันตกมาใช้ แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่าเรายังร้องเพลงนี้กันไม่ถูกต้อง เนื้อร้องที่เราคุ้นเคยและร้องประจำก็คือ

Happy birthday to you,

Happy birthday to you,

Happy birthday to you, happy birthday,

Happy birthday to you.

คือเราจะร้องซ้ำ ๆ ไปเรื่อย ๆ แบบลอกเค้ามาไม่หมด มีใครเคยร้องเพลงนี้ร่วมกับฝรั่งไหมคะ ?? ร้องไปสองท่อนแรกไม่มีปัญหาแต่ท่อนสามเริ่มวงแตก ฝรั่งแขกเค้าร้องไม่เหมือนเรา เพราะเนื้อร้องที่ถูกต้องคือ

Happy birthday to you,

Happy birthday to you,

Happy birthday dear ...... (dear แปลว่า ผู้ที่เรารัก ตามด้วยชื่อของผู้ที่ครบรอบวันเกิด เช่น Happy birthday dear Irynne)

Happy birthday to you.

การเติมชื่อเจ้าของวันเกิดทำให้เค้ารู้สึกว่าสำคัญ บรรยากาศอบอุ่น น่ารักขึ้น ที่สำคัญคือเป็นเนื้อร้องที่ถูกต้องค่ะ เด็กฝรั่งบางคนชอบร้องเพลงนี้ด้วยเนื้อหากวน ๆ ดังนี้

Happy birthday to you, สุขสันต์วันเกิด

You live in a zoo, เธออาศัยอยู่ในสวนสัตว์

You look like a monkey. หน้าตาเธอเหมือนลิง

And you smell like one too. กลิ่นเธอก็เหมือนกัน

อีกประเด็นหนึ่งก็คือคำว่า birthday กับ anniversary มีความแตกต่างกัน birthday แปลว่า วันครบรอบวันเกิด ส่วน anniversary แปลว่า วันครบรอบของเหตุการณ์ในอดีต ตัวอย่างเช่น

· Today is Natalie's 18th birthday. (วันนี้เป็นวันเกิดครบ 18 ปีของนาตาลี)

· It's our company's 5th anniversary today. (วันนี้บริษัทของเราฉลองครบรอบ 5 ปี)

ท้ายนี้ต่อเนื่องจากสัปดาห์ก่อนหน้าที่เราได้ฝึกออกเสียง TH โดยการแลบลิ้น และกัดเบา ๆ ก่อนพ่นลมออกมาแล้ว มาลองวิชาโดยการอ่านคำว่า birthday อย่างถูกต้อง เพื่อให้คนฟังเข้าใจว่าเราพูดถึงวันเกิด - birthday มิใช่วันนก - birdday ดังนั้นกรุณาออกเสียงว่า bir - แลบลิ้นออกมา - day. เก่งมาก!!!

สรุปว่า ฉลองวันเกิดคราวต่อไป อย่าลืมใส่ชื่อเจ้าของวันเกิดตอนร้องเพลง Happy Birthday To You นะคะ พบกันใหม่สัปดาห์หน้า สำหรับวันนี้ สวัสดีค่ะ
อ่านบทความทั้งหมด